Herfstschap

Chris Zaal, Herfstschap, 60 x 60 cm, olieverf op doek (verkocht)

De wals Paisaje gaat over een herfstlandschap (“herfstschap”) dat aan de muur hangt, hier verbeeld als schilderij in een schilderij. Op het herfstdoek veel schaduw, nevel, wolken en mist, bomen in de aprilregen (in Argentinië zijn de seizoenen omgekeerd). Dit recent aangeschafte schilderij heeft de dichter opgehangen tegenover de plek waar het portret van zijn voormalig geliefde hing. In het herfstlandschap herkent de dichter het beeld van de voorbije liefde: hun beider levens ziet hij als donkere, treurige landschappen zonder licht, zonder hoop.

Meer over dit schilderij
Nummer 

Orquesta Típica Misteriosa Buenos Aires – Capullo de miel

Juni 2013, Milonga de La Misteriosa, Teatro El Mandril, Humberto Primo 2758, San Cristóbal, Buenos Aires, Argentinië. We kijken naar een optreden van Orquesta Típica Misteriosa Buenos Aires. Zangeres is Eliana Sosa. Uit hun eigen repertoire spelen ze de tangowals Capullo de miel. Mooi, lekker walsje, een moderne, 21-ste eeuwse compositie. Volgens de website van het orkest hebben ze al tien albums gemaakt, de laatste is uit 2022.

Nummer 

Capullo de miel

Vergeet je rouge en je vermomming, geef me de kus van het weerom.

De tangowals Capullo de miel is een 21e-eeuwse tango, een nummer gespeeld door het Orquesta Típica Misteriosa Buenos Aires. De tekst is, zoals wel vaker met moderne tango’s, een beetje cryptisch. De titel Capullo de miel, “Cocon van honing” slaat op een geliefde die blijkbaar een vat van zoete honing is. Maar de geliefde dreigt af te haken: de beminde liegt, gelooft niet meer in de liefde. Wat er gebeurd is, zegt de tekst niet, maar de tekstdichter roept de geliefde op weer te geloven, de vermomming af te werpen en terug te keren, om weer lief te hebben zonder achterom te kijken.

Volledige vertaling
Nummer 

Nazareno Listur y Caroline Calona – Capullo de Miel

December 2019, El Chamuyo Milonga, Montevideo, Uruguay. Nazareno Listur en Caroline Calona dansen de wals Capullo de miel op muziek van het Orquesta Típicia Misteriosa Buenos Aires en de stem van Eliana Sosa. Nazareno Listur en Caroline Calona, een echtpaar, zijn tangoleraren in Montevideo. Juli 2022 werden ze winnaar van de lokale voorrondes voor de Mundial de Tango in de categorie Tango de Pista. Daarmee hebben ze zichzelf toegang verschaft tot de halve finale van de Mundial de Tango, september 2022.

De uiteindelijke winnaars van de Mundial de Tango 2022 in de categorie Tango de Pista waren Sebastián Bolívar en Cynthia Palacios uit Cipolletti, Río Negro uit het zuiden van Argentinië, Patagonië. In 2021 waren ze al tweede geworden, nu dus eerste. Tweede (subcampeones) werden Agustin Rojas en Victoria Olivella uit Mar del Plata. Het publiek mocht ook stemmen. Dat verkoos Dana Zampieri en Carlos Estigarribia als kampioen in de categorie Tango de Pista. De andere categorie bij de Mundial de Tango is Tango Escenario: “tango voor de bühne” oftewel “showtango”. Daar waren de winnaars Constanza Vieyto en Ricardo Astrada uit Pergamino, provincie Buenos Aires. Bron: https://www.buenosaires.gob.ar/laciudad/noticias/tango-ba-festival-y-mundial-2022

Nummer 

Susana Rinaldi – Mensaje

In deze video zingt de Argentijnse zangeres Susana Rinaldi de tango Mensaje (“Bericht”) van Discépolo en Castillo. Susana Rinaldi (1935) werd geschoold als zangeres, maar begon haar professionele carriere als actrice. In 1966 maakt ze haar eerste tangoalbum. In maart 1976 zette de junta van Videla de regering van Isabel Perón af. Hierdoor werd Rinaldi gedwongen uit te wijken naar het buitenland, naar Parijs. Pas in 1989 keerde ze terug, waarna ze betrokken was bij de hernieuwde opleving van de tango. In totaal heeft ze meer dan vijftig albums gemaakt. Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Susana_Rinaldi

Nummer 

Mensaje

Bericht waarmee ik je vertel dat ik je vriend ben, en dat ik met jou de kar trek.

Mensaje heet deze tango, ofwel “Bericht”. Het bericht in kwestie komt van ver: uit de hemel. De tekst geeft een boodschap weer van iemand die niet meer is, die overleden is. De overledene brengt een boodschap over aan een goede vriend. Het bericht is gemengd: houd je bezig met het goede, respecteer de liefde en “Nou verder niets, dat het je goed gaat”. Ondertussen spelen ook ergenissen op. Er is sprake van wandaden, van rancune, van pesterijen: de vriendschap kende blijkbaar keerzijden. Maar de uiteindelijke boodschap van boven is toch dat ze vrienden zijn.

De muziek van deze tango is uit 1951, van Enrique Santos Discépolo. Hij overleed in datzelfde jaar, op 23 december. Het verhaal gaat als volgt verder, aldus Argentina Francesca: “Een paar dagen nadat Discépolo stierf, belde zijn vrouw Tania met de dichter Cátulo Castillo. Ze vertelde hem dat ze de muziek had van een onvoltooide tango van Discépolo. Cátulo bewaarde de tango in een van de zakken van zijn jas en vergat hem meer dan een jaar. Toen hij de muziek weer vond, schaamde hij zich en ging hij slapen. Om vier uur ’s nachts stond hij op en voelde dat iemand hem een tekst dicteerde die perfect paste bij de tango van Discépolo en dat is de tekst van ‘Mensaje’ geworden. Volgens Castillo werd de tekst hem gedicteerd vanuit het graf.” Bron: http://epaleccs.info/el-tango-mensaje/

In de tekst van Mensaje schildert Castillo zichzelf als een lastpak, als een oude brombeer. Dat is natuurlijk een commentaar op zijn eigen persoon, een dubbelzinnig soort zelfkritiek. Cátulo Castillo (1906-1975) was een getalenteerd persoon. Op zijn 17e componeerde hij zijn eerste tango, Organito de la tarde. Daarnaast was hij in zijn jeugdjaren ook boxer, lid van de Argentijnse delegatie aan de Olympische Spelen van Parijs in 1924. Hij was docent aan het conservatorium Manuel de Falla in Buenos Aires en later ook directeur. Ook was hij afwisselend secretaris en directeur van de SADAIC, de Argentijnse Buma-Stemra, een voor tangomuzikanten belangrijke organisatie, in 1930 opgericht door onder meer Fresedo, Canaro, Manzi en Discépolo. En hij maakte films: Castillo schreef filmscripts, filmmuziek en soundtracks. Castillo was bevriend met Juan Perón. Toen die in 1955 werd afgezet, werd ook Castillo in de ban gedaan: in de periode 1955-1960 verloor hij al zijn officiële posities én zijn inkomsten uit de muziek, omdat zijn muziek op de radio geboycot werd. Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/C%C3%A1tulo_Castillo

Volledige vertaling
Nummer 

Maja Petrović y Marko Miljević – Mensaje

De dramatische muziek die klinkt is van het orkest van Anibal Troilo met de stem van Roberto Rufino, een opname uit 1965. Mensaje, zo luidt de tango die gespeeld wordt; “Bericht” of “Boodschap”. Dit nummer wordt geïnterpreteerd door Maja Petrović en Marko Miljević. Een Spaanstalige commentator op Youtube schrijft: “Is Maja soms geboren in Barrio De Abasto (de wijk in Buenos Aires waar onder andere Gardel, Troilo en Pugliese woonden)? Wat een sensualiteit, gratie, gevoel en muzikaliteit!” Plaats en tijd: milonga “La Gilda” in Brescia, Italië, september 2015.

Nummer 

Buurtliefde

Chris Zaal, Buurtliefde, 50 x 50 cm, olieverf op doek, 2022  (prijs op aanvraag)

De wals Romance de barrio, hier verbeeld als schilderij, gaat over een buurtliefde. De ingredienten zijn een eerste ontmoeting, een donker balkon, een ouderwetse tuin. Daarna de verwarring van de liefde: ingewikkelde brieven gaan heen en weer waarin de geliefde geen kleur bekent, de ene keer schrijft ze “Ja”, de andere keer “Nee”. Er worden fouten gemaakt, door onervarenheid of jeugdigheid. Ze maken het uit en beide geliefden blijven onthutst achter.

Meer over dit schilderij

Merceditas – Ramón Sixto Ríos

Deze opname komt uit een Braziliaans TV-programma genaamd Mateadas. De drie muzikanten spelen Merceditas, een chamamé over een onbeantwoorde liefde. Werkelijk prachtig gespeeld en gezongen, zeer muzikaal en met veel gevoel. De tekst is niet hertaald naar het Portugees, maar is gewoon in het Spaans. De muzikanten zijn Daniel Torres (gitaar en zang), Jefferson Napinha (gitaar) en Renato Borghetti (knoppenaccordeon).

Nummer 

Merceditas

Ik hield doldwaas van haar, dus begon ik te begrijpen wat het is om lief te hebben, om te lijden; want ik gaf haar heel mijn hart.

De tango Merceditas is eigenlijk een chamamé, een Argentijnse volksmuzieksoort in driekwartsmaat, maar er is ook een prachtige tangoversie van de hand van Aquiles Roggero van het Orquesta Simbolo “Osmar Maderna”. De tekst is een hartstochtelijk liefdesverdrietlied waarin de tekstdichter zijn liefde voor ene Merceditas bezingt. Hij ontmoette haar op het platteland, in de provincie Santa Fe. De liefde bloeide enthousiast op, maar verdorde daarna weer. Het lied is een nostalgische herinnering aan die liefde, een klacht die zweeft over het platteland. Uit de tekst en uit de prachtige melodie spreekt een groot gevoel van liefde en van berusting en acceptatie, meer dan van liefdesverdriet.

Het liefdesverhaal dat in Merceditas bezongen wordt, is gebaseerd op een daarwerkelijke liefde beleefd door de tekstdichter Ramón Ríos (1913-1995). De Merceditas uit de titel was Mercedes Strickler Khalov (1916-2001). Zij was een jonge boerin die woonde in Humboldt, provincie Santa Fe. In 1939 en de jaren daarna had de auteur met haar een onbeantwoorde liefdesrelatie die de inspiratie vormde voor dit lied. Ríos trouwde, maar werd kort daarna weduwe en had geen kinderen, terwijl Merceditas nooit trouwde. De twee schreven elkaar en enkele tekstregels van “Merceditas” zijn afkomstig uit hun brieven. Toen ze het lied op de radio hoorde, wist Merceditas daarom dat het lied over haar ging. Enkele decennia later ontmoetten Ramón en Mercedes, beiden bejaard, elkaar weer. Vervolgens vroeg hij haar opnieuw, maar ze wees hem nogmaals af. Ze bleven in nauw contact tot de dood van Ríos in 1995. Zijn laatste daad was haar de rechten op het lied na te laten. Ze werd 84 jaar oud met het gevoel dat God haar had gestraft omdat ze hem afgewezen had.

Merceditas is een zeer bekend lied uit de Argentijnse folklore. Het nummer, op het ritme van een chamamé, werd in de jaren ’40 geschreven en opgenomen door Ramón Sixto Ríos, uit Entre Ríos. Het lied werd een enorm nationaal en internationaal succes met de opnames van Ramona Galarza in 1967 en Los Chalchaleros in 1973. Tezamen met “Zamba de mi esperanza” wordt dit lied beschouwd als een van de beroemdste nummers uit de Argentijnse volksmuziek. De tekst is vertaald in negen talen en het nummer is gecoverd door meer dan 90 artiesten uit verschillende delen van de wereld. Bron: https://es.wikipedia.org/wiki/Merceditas_(canci%C3%B3n)

Volledige vertaling
Nummer 

Maja Petrović y Marko Miljević – Merceditas

Maja Petrović y Marko Miljević dansen in deze video de tango Merceditas. Het hier nog jonge en getalenteerde koppel begon professioneel te dansen in 2014. Hun eerste en meest invloedrijke leraren waren Pablo Rodríguez en Noelia Hurtado. Later studeerden ze bij Noelia en Carlitos Espinoza en ook bij onder meer Federico Naveira en Inés Muzzoppapa, Bruno Tombari en Mariangeles Caamaño en Chicho Frumboli en Juana Sepúlveda. Over de basis van hun dans zeggen ze zelf: “We zien onszelf als gelijken in het paar en we dragen allebei evenveel bij aan de dans. De communicatie gaat beide kanten op – of we nu een ingewikkelde opeenvolging van passen doen, een pauze of een versiering, door het suggereren, begrijpen en delen van een beweging geïnspireerd door muziek, nemen we zowel actief als volgend deel aan de dans”. Plaats en tijd van deze video: het 16e Internationele Tango Summer Camp Pfaennerhall, Duitsland, 2016. De muziek die speelt is van het orkest Qrquesta Simbolo “Osmar Maderna” onder leiding van Aquiles Roggero, de stemmen zijn van Adolfo Rivas en Raúl Aldao. Bron: http://www.tangobythesea.com/2017/05/merceditas-my-little-mercedes.html

Het gespeelde Merceditas is een tango-bewerking van de gelijknamige chamamé van Ramón Sixto Ríos. Het uitvoerende orkest, Qrquesta Simbolo “Osmar Maderna”, is genoemd naar de voormalige orkestleider en pianist Osmar Maderna (1918-1951), die jong overleed bij een tragisch vliegtuigongeluk, een vliegduel waarbij alle betrokkenen omkwamen. In de nacht daaropvolgend werd de zwangerschap van zijn vrouw afgebroken. Zijn orkest werd voortgezet door orkestlid en violist Aquiles Roggero, die ook de bewerking van Merciditas verzorgde. Bron: https://es.wikipedia.org/wiki/Osmar_Maderna

Vóór hij voor zichzelf begin, was Osmar Maderna van 1939 tot 1945 pianist bij het beroemde orkest van Miguel Caló. Maderna was een van de vele muzikanten in dat sterrenorkest (“Miguel Caló y su orquesta de las estrellas”) die later zelf een orkest zouden beginnen. Anderen waren violist Enrique Francini, de bandoneonist Armando Pontier en Domingo Federico, ook bandoneon. Het herkenbare piano-riedeltje waarmee praktisch alle nummers van Calo’s sterrenorkest eindigt en waaraan je het orkest ook kan herkennen, is van de hand van deze Osmar Maderna. Bron: https://www.todotango.com/english/artists/biography/38/Osmar-Maderna/

Nummer 

Milonga Que Peina Canas – Valeria Barnier

Deze gelikte videoregistratie in zwart-wit toont de zangeres Valeria Barnier, een milonga uitvoerend over het roemrijke verleden van de paardenrennen: Milonga que peina canas. Valeria Barnier is muzikant, performer en zangeres van het Duo Lunfardo. Zij is kleindochter van Raúl Iriarte, die in de periode 1943-1947 zanger was bij het orkest van Miguel Caló.