Nido gaucho – Inés Cuello & Ramón Maschio

Februari 2017. Inés Cuello (stem) en Ramón Maschio (gitaar) zijn twee Argentijnse tangomuzikanten. Ramon woont in Granada en Inés in Buenos Aires. Elk jaar zoeken ze elkaar op om hun muziek en vriendschap te vieren. Hun eerste werk als duo is het album Canciones del Sur dat genomineerd is voor de Gardel-awards 2016 en dat hen succes bracht in Spanje, Argentinië en Portugal. In2017 hebben ze deze video opgenomen met Nido gaucho, een tango die spreekt van hoop, verwachting en zondoorstoofde landschappen.

Nummer 

Nido gaucho

Zeg me “ja”, opdat nachtelijke hemel van de pampa opent en haar maanlicht liefdeslicht in je ogen zal strooien.

Nu eens geen liefdesverdriet, maar pure en oprechte liefde in deze tango getiteld Nido gaucho, oftewel “Gaucho-nestje”. De tekst spreekt alleen maar van liefde en genegenheid. Een en ander speelt zich af op het platteland. De tekstdichter presenteert zich als een gaucho. Zijn liefdesnestje is een kleine hut op een heuvel waar madeliefjes en rozen bloeien. Hartstochtelijk hoopt hij dat zijn beminde beminde “ja” tegen hem zegt, dat ze zijn liefdesnestje wil delen. Zijn geliefde stelt hij zich voor als een kleine zwaluw die met de vlucht van haar vleugels al zijn verdriet in één keer vermorzelt.

De muziek van Nido Gaucho werd gecomponeerd door orkestleider Carlos Di Sarli, het nummer was decennialang een signatuurnummer van zijn orkest. Tekstdichter was Héctor Marcó. Deze had een talent voor teksten met romantisch sentiment en hij droeg in het tangoliedboek vaak een verfrissend positieve visie op de liefde bij. Deze werken, behalve Nido gaucho bijvoorbeeld ook Esta noche de luna en Tu, el cielo y tu tarten bijna het genre door de conventies van de tango te doorbreken, behalve dat ze eigenlijk zó volledig in hun opzet slagen, dat ze — na de roerige ’20 en ’30 waarin tangoteksten veelal handelen over messentrekkerij, sociaal onrecht, armoe en schone schijn — de vroege plattelandsonschuld overeind houden van “La morocha”, een tango uit 1905 van Ángel Villoldo. Bron: http://tangodc.com/lyrics/2021/3/31/nido-gaucho

Volledige vertaling
Nummer 

Sebastian Jiménez y María Inés Bogado – Nido Gaucho

November 2010, we zijn bij de VIIIe Encuentro de aficiaonados al tango 2010, georganiseerd door de Club Tango Comunidad de Valenciana. De locatie is het Hotel Olympia de Alboraya, Valencia, Spanje. De kampioenen van Mundial de Tango Salón van 2010, Sebastian Jiménez en María Inés Bogado interpreteren de tango Nido Gaucho. Prachtig gedanst, zoals altijd, door deze jonge kampioenen. De muziek die speelt is van het orkest van Carlos Di Sarll, de zang is van Alberto Podestá.

Nummer 

Charlemos – Payadora Tango Ensemble

Een prachtig filmpje, deels geschoten tijdens een live optreden bij de Jewish Music Week in Al Green Theatre, Toronto, Canada, juni 2022. Het Payadora Tango Ensemble geeft een prachtige uitvoering van de tango Charlemos van de (joodse) componist en tekstschrijver Luis Rubistein. Zang: Elbio Fernandez, viool en zang: Rebekah Wolkstein, bandoneon, Drew Jurecka, piano: Robert Horvath, contrabas: Joe Phillips.

Nummer 

Charlemos

Laten we doorgaan met dit droombeeld… Laten we praten zonder elkaar te kennen. Van hart tot hart…

Charlemos, zo luidt de titel van deze tango. “Laten we praten”, of beter “Laten we babbelen, kletsen”, want charlar betekent babbelen, kletsten. De tekst geeft één kant van een telefoongesprek weer. De hoofdpersoon probeert te bellen met ene Renée. De telefoon wordt opgenomen door een jongedame die aangeeft dat Renée niet op het bewuste adres woont. Desondanks vraagt de beller haar aan de lijn te blijven, want hij wil graag praten. Hij zoekt gezelschap, sterker nog, hij zoekt een relatie. Als de jongedame aan de andere kant van de lijn aangeeft hem wel te willen ontmoeten, haakt hij af en komt de aap uit de mouw: de beller is blind.

Muziek en tekst van deze tango zijn van Luis Rubistein, een van de grote hitschrijvers uit die tijd. Blijkbaar deden tekstschrijvers in de veertiger jaren hun best om het publiek te raken, bij de kladden te grijpen, desnoods met platte ingrepen. Rubistein gelukte dat met deze tango waarvan alle regels min of meer voorspelbaar zijn, behalve de laatste: Soy ciego, perdóneme, oftewel: “Ik ben blind, vergeef me”. Bron: https://www.todotango.com/english/history/chronicle/396/Charlemos-Charlemos-a-low-blow-and-popular-humor/

Volledige vertaling
Nummer 

Sebastian Acosta y Marina Teves – Charlemos

Augustus 2013, Vida Mia Club Fulgor, Buenos Aires. Sebastián Acosta en Marina Teves interpreteren de tango “Charlemos” van Luis Rubistein. In 2014 werd Sebastián Acosta in Buenos Aires wereldkampioen Tango de Pista, samen met partner Laura D’Anna. Met danspartner Rodrigo Videla behaalde Marina in 2022 de 5e plaats in het wereldkampioenschap Tango de Pista. De muziek die speelt is van het orkest van Carlos Di Sarli, de stem is van Roberto Rufino.

Nummer 

Ik zing om niet te hoeven huilen

Net verschenen, van de hand van Jan van Laarhoven, oud-museumdirecteur en tango-enthousiast: een gloednieuw boek met tangovertalingen. Het boek draagt de titel “Ik zing om niet te hoeven huilen” naar een dichtregel uit Milonga sentimental en bevat zo’n 120 vertalingen van bekende tango’s, met uitgebreide toelichting en achtergronden. Het bijzondere is dat de vertalingen metrisch zijn. Dat betekent dat de teksten op de bestaande muziek gezongen kunnen worden. De vertalingen op Tangowille.nl zijn dat niet; ik doe mijn best om te inhoud zo goed mogelijk te benaderen, maar dit is different cook. Een aanrader dus, dit boek. De tekeningen, ook die op het omslag, zijn van Jan van Laarhoven zelf. Bestellen kan via deze link: https://www.tangosteps.nl/bk/bestel.html

Orquesta Sin Trabajo – Que tiempo aquel

Februari 2013, Milonga Nueva, Somerville, Massachusetts, USA. Het Orquesta Sin Trabajo levert hun interpretatie van de milonga “Que Tiempo Aquel” van Lomuto en Flores. De dansers zijn Daniela Roig en Hernan Prieto. Het Orquesta Sin Trabajo bestaat uit: Mari Black, viool en arrangementen; Carlos Moreno, bandoneon en zang; Tilly Kimm, piano en arrangementen; Rob Flax, contrabas.

De dansers Daniela Roig en Hernan Prieto geven al meer dan tien jaar tangolessen en demonstraties. Ze maakten ooit deel uit van de staf van La Viruta, een beroemde dansschool en milonga in Buenos Aires en werkten samen met enkele van de meest bekende maestro’s. De afgelopen jaren hebben Daniela en Hernan gereisd, lesgegeven en opgetreden in de belangrijkste steden en festivals van Noord-Amerika. Bron: https://www.louisvilletangofestival.com/fullscreen-page/comp-jepevmmm/bb4c58af-36ca-4b6c-9891-a9a39853cced/1/%3Fi%3D1%26p%3Dc24vq%26s%3Dstyle-jepfnbfz

Que tiempo aquel de ayer

Een bullebak met een “wat kan mij het schelen”-gebaar, hooghartig en ruziezoekend.

Raadselachtige tekst van deze milonga, getiteld Que tiempo aquel de ayer. In het Nederlands: “Wat een tijd was dat, vroeger”. De tekst is dubbelzinnig. Enerzijds wordt de lof gezongen over vroeger en wordt de vooruitgang beklaagd. Anderzijds gaat het “vroeger” over een macho-type uit de achterbuurten van Buenos Aires, over een hooghartige en ruziezoekende bullebak die het vooral van zijn kleding moest hebben. De clou van dit alles: geen idee! Misschien mis ik nog coupletten die de context verder kunnen verduidelijken?

De tekst van deze tango is van Celedonio Flores, El Nego Cele. Het merendeel van zijn teksten schreef hij in de jaren twintig/begin jaren dertig van de vorige eeuw. Zijn teksten gaan veelal over het harde leven van vroeger en zijn doorspekt met Lunfardo, het slang van Buenos Aires. Beroemde teksten van hem zijn onder andere Corrientes y Esmeralda, El bulin de la calle Ayacucho, Mano a mano en Viejo smoking. Bron: https://www.todotango.com/english/artists/biography/65/Celedonio-Flores/

Volledige vertaling

Que tiempo aquel – Victoria Laverde y Oscar Beltran

Juli 2018, Festival de Prayssac, France. Victoria Laverde en Oscar Beltran demonstreren hun interpretatie van de milonga “Que tiempo aquel”. Leuk en levendig gedanst. Mij bevalt de macho-stijl van Oscar Beltran, al zullen wij Noofd-Europeanen die nooit kunnen reproduceren. De muziek die speelt is van het orkest van Francisco Lomuto, de zang is van Jorge Omar.

Trago Amargo en pianola

Augustus 2013, Viedma, hoofdstad van de provincie Rio Negro, Patagonië, Argentinië. U hoort en ziet een pianola-weergave van de tango “Trago amargo”. De pianolarol heeft 88 noten en is van het Argentijnse merk PAMPA, code B 3757. De pianola zelf is van de firma Piano Stultz & Co, New York. Dit filmpje, de pianolarol en de pianola zelf zijn van verzamelaar en muziekconservator Horacio E. Asborno, actief op Facebook, Instagram en Youtube.

Nummer 

Trago amargo

Wanneer de nacht de moerassen omhult en je, daar in de verte, de klokken hoort die oproepen tot gebed, leg dan een rouwlint op mijn gitaar.

De tango Trago amargo stamt uit 1925. De titel betekent “Bittere slok” of “Bittere dronk”. De hoofdpersoon uit de tekst is een gaucho die van het levenspad af is geraakt. Zijn dolk is hij kwijt, zijn deken ook. Hij keert terug naar zijn moedertje, die hem bij het haardvuur bittere thee brouwt: een mate, de bittere thee van de Argentijnen. Hij laat zich zijn gitaar aanreiken, waarvan de snaren met stof bedekt zijn. Die gitaar vormt een band met zijn voormalig geliefde die hem in de steek heeft gelaten. Hij is in- en inverdrietig. Hij wil alleen maar huilen en zich bedrinken. Zijn gitaar laat hij het liefst maar bedekken met een zwart rouwlint.

Volledige vertaling
Nummer