Campo Afuera por Hernan Fernandez y Adrián Lacruz

Minimalistische uitvoering van de milonga Campo Fuera in de etalage van restaurant El Buzón (de “postbus”) de Pompeya (een wijk in Buenos Aires). Wat je er ook op kunt aanmerken (bijvoorbeeld het beroerde geluid), Hernan Fernandez heeft een prachtige stem. De verlegen ogende gitarist is Adrián Lacruz. De heren zijn dus niet, zoals ik eerst dacht, broers. Leuk detail: na het eerste refrein is de zanger eventjes de tekst kwijt, de gitarist helpt hem weer op weg. Helemaal op het eind komt de lang uitgestelde view op het inwendige van het restaurant, met het etende (!) publiek. Heerlijk!

Nummer 

Esteban Morgado, Nico Perrone y Vivi Verri – Como dos extraños

Bijgaande video is een relaxt/hartstochtelijke uitvoering van Como dos extraños in de radiostudio’s van La 2×4 BA. De opname is in het radioprogramma ‘El Arranque’ van presentator Luis Tarantino. Op gitaar de onvolprezen Esteban Morgado, bandoneon: Nico Perrone, stem: Vivi Verri. Mooi gezongen en gespeeld, leuk om naar te kijken.

‘Mariposita’ por Duo Cottet Saidón

Mariposita is een tangolied waarvan op internet meer muzikale uitvoeringen te vinden zijn dan gedanste. Misschien omdat het nummer te romantisch klinkt, te zoet voor een tango? Alleen de (instrumentale) uitvoering van Tanturi uit 1947 wordt in de salons regelmatig gedraaid. Hoe dan ook, keus genoeg wat betreft moderne, naoorlogse muziek. Hier is het 2015. We zijn op een balkon ergens in Buenos Aires (let op het droogrek voor de was). Dit is het decor voor een prachtig lied. Dúo Cottet Saidón speelt het romantische, hopeloos-droevige Mariposita. Mooi! Het duo, stem: Valentina Cottet, gitaar: Juan Saidón, heeft een EP gemaakt met vier tangoliedjes en is daarmee te vinden op Spotify. Luisteren dus!

Nummer 

Yasmin Levy canta ‘Una Noche Mas’

Begeleid door het Andalusian Orchestra Ashkelon zingt de Israëlische zangeres Yasmin Levy het smachtende ‘Una noche mas‘. Mooie samensmelting van orient en klezmer. Een Andalusisch orkest is een orkest van Judeo-Spaanse oorsprong, waarin verschillende mediterrane muzieksoorten en -instrumenten samensmelten. Er is (op Wikipedia) een Israëli Andalusian Orchestra en (op Spotify) een Amsterdam Andalusian Orchestra. Dit orkest heet het Mediterranean Andalusian Orchestra Ashkelon, met Tom Cohen als de muzikale leider en hoofddirigent. Die Andalusische orkesten treden op met steeds verschillende gastzangers, tot aan rabbi’s toe. Yasmin Levy (1975) is een zangeres met Sefardisch-Joodse wortels. Ze heeft een CD gemaakt met de titel ‘Tango‘, maar deze zeer dansbare wals komt van haar album ‘Mano Suave’.

Nummer 

Diego El Cigala canta ‘En Esta Tarde Gris’

Teatro Gran Rex in Buenos Aires, april 2010, een prachtige kruising tussen tango, flamenco en gipsy-muziek. Diego El Cigala Ramón Jiménez Salazar zingt En esta tarde gris, met de bandoneon in een van de hoofdrollen. Diego el Cigala (‘de langoustine’, vanwege zijn schrale figuur) is een bekende Spaanse flamencozanger van Roma-afkomst. In 2010 heeft hij een CD gemaakt met tangoliederen: Cigala & Tango. Beluister vooral ook deze uitvoering van Nostalgias, of hier het hele concert.

Los Despojos canta Verónica Marchetti

Superbe uitvoering van Los Despojos. Wat een talent deze jonge Verónica Marchetti: prachtige zangstem, puur en invoelend gezongen. Indrukwekkend. Wat een geluid komt uit dat kleine lijf, haar stem weegt makkelijk op tegen de klanken van het Orquesta Tipica el Amarre uit Rosario. Mooi in balans. ‘Goddelijk‘ en ‘excellent‘, schrijven de commentaren op Youtube.

Nummer 

La Mulateada – Alberto Podestá y Las Bordonas

De gitaristen van Las Bordonas spelen La Mulateada, met een hoofdrol voor Alberto Podestá als zanger. Slim gedaan van dit gitaartrio. Meestal treden ze met zijn drieën op, maar het optreden van de hier 88-jarige Podestá zorgt natuurlijk voor extra publiciteit. Alberto Podestá (1924-2015) is één van de beroemste tangozangers uit de gouden eeuw van de tango (1935-1955). Hij heeft bij vele bekende orkesten heeft gezongen, onder andere bij die van Caló, Di Sarli, Laurenz en Francini-Pontier. Op zijn oude dag is het fenomeen Podestá weer gaan optreden, zie Youtube. Zijn stem is niet altijd meer wat het geweest is, maar dít optreden van hem is sterk en krachtig.

Nummer 

Tristeza marina – Juan y Patricio

Juan Villarreal zingt Tristeza Marina, begeleid door Patricio Noé Crom op gitaar. Fijne zanger, deze Juan Villarreal. Mooie stem, invoelend gezongen en zonder pretenties. De locatie is Milonga Soho Tango in Club Villa Malcom te Buenos Aires, dezelfde plek waar hieronder Laura Sastria en Carlos Estigarribia het nummer Tristeza marina dansen.

Nummer 

Concert tussen de schuifdeuren

Concert tussen de schuifdeuren: Juan Carlos Bianco zingt Mañana zarpa un barco, begeleid door Bernardo Rambeaud op de gitaar. De opname is een beetje gammel, maar daardoor eigenlijk ook wel weer leuk: de hoofden op de voorgrond, het publiek in de spiegel en de lichtshow die steeds wisselt tussen een aantal kleuren. Toch is dit met recht de mooiste uitvoering die ik kon vinden. Mooi klein gezongen en gespeeld, prachtig melancholische klank van de gitaar. Geen idee waar en wanneer dit is. Dit filmpje en al zijn andere filmpjes zijn van drie jaar geleden. Op Facebook is de zanger trouwens nog wel actief, als Juan Carlos Bianco Tenor. Hij treedt op in de regio van Barcelona.

Fulanos de Tal trío – El viejo vals

Locatie: de studio’s van radiostation La 2×4 BA, Buenos Aires. Hier geeft het Fulanos de Tal trio haar uitvoering van El viejo vals. Prachtige, welluidende stem heeft de zanger Leandro Medera, je zou bijna vergeten dat één van de gitaristen, zijn gezicht precies achter de rechter microfoon, ook meezingt in de duetten. En zegt die man aan het eind nu “mooi”, of is dat mijn verbeelding?

Nummer 

D’Arienzo – Echagüe “Paciencia”

Uitvoering van Paciencia door het orkest van Juan D’Arienzo met  zanger Alberto Echagüe. De opname is van de Saturday’s Show van TV Channel 4 Monte Carlo, Montevideo, Uruguay, februari 1964. Mooie expressie en mimiek van Alberto Echaguë, ooit in 1938 gestart bij het orkest van D’Arienzo, eind 1939 met alle bandleden tegelijk weggelopen, in 1944 weer teruggekeerd. Dirigent Juan D’Arienzo behoort (naast Di Sarli, Troilo en Pugliese) tot de Big Four van de grote tango-orkesten uit de gouden eeuw van de tango (1935-1955). Zijn bijnaam was “El Rey del Compas”, de koning van de beat. Zijn dwingende maatgevoel valt ook af te lezen aan hoe hij als dirigent voor het orkest staat. Grappige showman. Overigens heeft D’Arienzo dit nummer Paciencia zelf gecomponeerd. Volgens Tango.info is het zijn meest uitgevoerde nummer, met Nada más en El vino triste ex equo op nummer twee.

Nummer 

O.T. Misteriosa Buenos Aires – Nada más

Er zijn meer en meer twintigste-eeuwse tango-orkesten die dansbare muziek spelen. Hier speelt het Orquesta Tipica Misteriosa Buenos Aires de tango Nada más. De prachtige stem — met de snik — is van Eliana Sosa. Behalve met dit orkest treedt zij ook met andere, kleinere ensembles op. O.T. Misteriosa Buenos Aires heeft maar liefst vier albums op Spotify. Luisteren dus!

Nummer