No hay tierra como la mía

Over de hele wereld trok ik en uiteindelijk kwam ik erachter dat er geen land is zoals het mijne!

Goede tekst, deze milonga. Het is een feestelijke, overtuigde lofzang op het eigen land. De kracht en overtuiging ervan voelt als het clublied van een voetbalsupporter. “Geen land is zo mooi als het mijne”, zingt de tekstdichter, “al moest ik eerst de hele wereld over trekken om daarachter te komen. De vrouwen van hier zijn mooier dan elders. Zing met me mee: er is geen land zoals het mijne!”

Deze milonga, in de uitvoering van Canaro of van Lomuto, is een milonga ciudadana, een stedelijke, dansbare versie van de milonga. Maar de tekst van deze milonga, met zijn vele herhalingen, voelt nog een beetje als de oorspronkelijke milonga campera: de milonga van het veld, van de payadores, de gaucho-troubadours die soms als een soort rappers met elkaar in duel gingen. Of dit vrolijke filmpje een goed voorbeeld is van een milonga campera weet ik niet, maar ik vind het leuk om naar te kijken.

Volledige vertaling

Poema

Van dat bedwelmende poëem tussen ons twee is niets meer over. Ik zeg je triest vaarwel, je zult de emotie merken van mijn smart.

Poema (uitspraak: Po-e-ma) is één van de meest romantische tangonummers die er bestaan. In de (Europese) salons wordt het regelmatig gedraaid. De tekst bezingt een droom van liefde en aanbidding die voorbij is. De titel ‘Poema’ is afkomstig uit de beginregel van het tweede en laatste couplet: “De aquel poema embriagador, ya nada queda entre los dos“, oftewel: “van dat bedwelmende poëem tussen ons twee is niets meer over.”

In Argentinië was deze tango nooit populair: in de vorige eeuw werd het nummer slechts één keer opgenomen door een Argentijnse tango-orkest van naam, namelijk door dat van Canaro. Daarvoor zijn meerdere redenen. Om te beginnen is de tango gecomponeerd op het Europese continent. De muziek is van Eduardo Bianco, een violist en orkestleider die in met name Frankrijk veel succes had met het orkest Bianco-Bachicha. De Frans/Parijse tango was een afgeleide versie van de Argentijnse tango en deze Poema is een exponent daarvan. Vergeleken met de Zuid-Amerikaanse oorsprong is deze muziek te romantisch, te zoet, te zwijmelig. Te weinig pit. Wat blijkbaar ook kwaad bloed zette, was dat Bianco Argentinië ontvlucht was wegens de moord op een minnaar van zijn vrouw, een medemuzikant in het orkest waar hij speelde. Ten slotte afficheerde Bianco zich graag met foute leiders zoals Mussolini en Hitler, maar dat is een ander verhaal. Bron: https://brisbanehouseoftango.com.au/the-dark-side-of-canaros-poema/

Volledige vertaling
Nummer 

Caserón de tejas

Alles was zo simpel: als een heldere hemel. Alles was goed, als in het verhaal dat grootvader ons tijdens de heerlijke siëstas vertelde.

Een verhaal van onschuld en verlangen, dat is dit lied. Het onderwerp is een huis in Belgrano, een van de oudste en sjiekste wijken van Buenos Aires. Het huis heeft een pannendak, een binnenplaats en een hek. In de tekst wordt teruggegaan naar de kindertijd: buiten spelen op een warm troittoir, opa die verhalen vertelt en op de piano een wals speelt. Door deze wals nogmaals te spelen komt alles terug: het huis, opa in zijn pak, de moeder die de kinderen roept…

Volledige vertaling

Esta noche de luna

Ik ben een ster over de zee die zijn baan vertraagt om in je ogen te verdrinken.

Esta noche de luna (“Een maanverlichte nacht”) is een tango die op een poetische manier het kwetsbare, maar intense verlangen naar een geliefde schildert. Het lied gebruikt diverse beelden uit de natuur: de hemel om uit te drukken hoe miniscuul de dichter zich voelt ten opzichte van de wereld, de zee om het gevoel weer te geven omver geblazen te worden, geen controle meer te hebben. Deze universele beelden geven uitdrukking aan de door de liefde veroorzaakte wanhoop. Beheksing en magie drukken uit dat de liefde niet van deze wereld is, dat het betoverend kan zijn wanneer het goed gaat, en dat het wel behekst kan lijken wanneer dat niet zo is… [Bron: Tanguito Tango Academy, London]

Volledige vertaling

Alma en pena

Je hebt me geleerd lief te hebben en ik heb het geweten. Van de liefde te hebben geleerd, maakt me gek.

Wat een liefdesdrama, dit lied. De tekst is uit 1928. Ik heb de indruk dat de teksten uit die tijd, het interbellum tussen de twee wereldoorlogen, nóg zwaarder op de hand zijn dan de tangoteksten van de jaren 40. Vanaf de jaren 50 worden de teksten veel zoeter. In dit lied is de tekstzanger door zijn geliefde verlaten en vergeten. Híj, op zijn beurt, kan haar níet vergeten. Hij staat voor haar deur. Hij hoort gelach en hoort haar een ander dezelfde leugens vertellen die zij hem ooit vertelde. Ondanks alles houdt hij van haar. Haar stem is voor hem een liefdes-aalmoes die hij, de bedelaar, oppakt met heel zijn hart. Arme man, getormenteerde ziel (alma en pena betekent gepijnigde, dolende ziel).

Volledige vertaling
Nummer 

Campo afuera

Ik weet dat, om te kunnen vergeten, er geen ander lot is dan de hekken te openen en naar de open velden te galopperen.

Campo afuera is een milonga, een tangolied in een uptempo ritme in tweekwartsmaat (in tegenstelling tot de vierkwartsmaat van de tango). Preciezer, dit is een milonga campera, een milonga van het platteland. Het ritme daarvan is iets monotoner dan dat van de latere milonga ciudadana, de milonga van de stad. Net als bijna alle tangoliederen gaat de inhoud van dit lied over liefdesverdriet. Maar is dit geval is de setting, heel passend, die van het platteland: de tekst gaat over velden, oogsten, hekken en galopperen. De liefde is voorbij en om te vergeten vertrekt de tekstzanger naar ‘de open velden‘, naar de campo afuera.

Volledige vertaling
Nummer