Alma en pena

Je hebt me geleerd lief te hebben en ik heb het geweten. Van de liefde te hebben geleerd, maakt me gek.

Wat een liefdesdrama, dit lied. De tekst is uit 1928. Ik heb de indruk dat de teksten uit die tijd, het interbellum tussen de twee wereldoorlogen, nóg zwaarder op de hand zijn dan de tangoteksten van de jaren 40. Vanaf de jaren 50 worden de teksten veel zoeter. In dit lied is de tekstzanger door zijn geliefde verlaten en vergeten. Híj, op zijn beurt, kan haar níet vergeten. Hij staat voor haar deur. Hij hoort gelach en hoort haar een ander dezelfde leugens vertellen die zij hem ooit vertelde. Ondanks alles houdt hij van haar. Haar stem is voor hem een liefdes-aalmoes die hij, de bedelaar, oppakt met heel zijn hart. Arme man, getormenteerde ziel (alma en pena betekent gepijnigde, dolende ziel).

Orquesta Raúl Garello canta Rubén Juárez, Alma en pena, 1977

Alma en pena

Aún el tiempo no logró
llevar su recuerdo,
borrar las ternuras
que guardan escritas
sus cartas marchitas
que tantas lecturas
con llanto desteñí…
¡Ella sí que me olvidó!…
Y hoy frente a su puerta
la oigo contenta,
percibo sus risas
y escucho que a otro
le dice las mismas
mentiras que a mí…

Alma… que en pena vas errando,
acércate a su puerta
suplícale llorando:
Oye… perdona si te pido
mendrugos del olvido
que alegre te hace ser…
¡Tú me enseñaste a querer y he sabido!
Y haberlo aprendido
de amores me mata…
Y yo que voy aprendiendo hasta a odiarte,
tan sólo a olvidarte
no puedo aprender.

Esa voz que vuelvo a oír,
un día fue mía,
y hoy de ella es apenas
el eco el que alumbra
mi pobre alma en pena,
que cae moribunda
al pie de su balcón…
Esa voz que maldecí,
hoy oigo que a otro
promete la gloria,
y cierro los ojos,
y es una limosna
de amor, que recojo
con mi corazón.

Alma en pena (Getormenteerde ziel)

Zelfs de tijd hielp niet
de herinnering aan jou te verwerken,
de tederheden te wissen
die geschreven bewaard bleven
op verbleekte brieven
die door zo vele keren lezen
door tranen vervaagden…
Ze vergat me!…
En vandaag voor haar deur staand
hoor ik haar blijheid.
Ik verneem hun gelach
en ik hoor hoe zij aan een ander
dezelfde leugens vertelt
als aan mij…

Ziel… gepijnigd dwaal je rond,
kom aan haar deur
smeek haar huilend:
Hé… sorry als ik je om restjes
vergetelheid vraag
daar word je vast blij van…
Je hebt me geleerd lief te hebben en ik heb het geweten! Van de liefde te hebben geleerd,
dat maakt me waanzinnig…
Ik ben aan het leren je te haten
enkel om je te kunnen vergeten,
maar dat te leren lukt me niet.

Die stem die ik opnieuw hoor,
ooit was die van mij,
en nu is haar stem gewoon
een echo die mijn arme,
gepijnigde ziel verlicht.
Mijn ziel valt stervend neer
aan de voet van haar balkon…
Die stem die ik vervloekte
die hoor ik vandaag iemand anders
de glorie beloven,
en ik sluit mijn ogen,
het is een liefdesaalmoes
die ik oppak
met heel mijn hart.

Vertaalkwesties
Over het “Que alegre te hace ser” in het refrein (midden in het middelste couplet) heb ik flink mijn hoofd gebroken en dat doe ik nog. Letterlijk is het volgens mij: “Dat jou blij maakt” of “Hoe blij maakt je dat”. Maar ik snap niet hoe dat inhoudelijk bij de rest van de tekst past. Ik heb er maar een slag naar geslagen, het is nu een beetje cynische tussenzin.

Bronnen
https://www.letras.mus.br/carlos-gardel/alma-en-pena/

Nummer 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *