Cada vez que me recuerdes

Elke keer als jij je mij herinnert, zullen jouw gedachten mij kussen.

Dit lied uit 1943 is het verhaal van een liefde die begon als een groot feest, maar die uitging als een nachtkaars. Gaandeweg verdween bij de geliefde de passie, de verveling sloeg toe, de geliefde vertrok. De tekstzanger blijft geschokt achter, met een gebroken hart en hoopt nog steeds op een teken van de geliefde: “Elke keer als jij je mij herinnert, zal de nacht het mij zeggen“. Wat vooral blijft is wat de geliefde achterliet: het sterke gevoel van diens aanwezigheid.

De tekst van dit lied is geïnspireerd op een bestaande liefde, die tussen Susana Gricel Viganó en de dichter José Maria Contursi. Zij was vijftien jaar oud (ze werd geboren op 15 april 1920) toen haar vriendin en zangeres Nelly Omar haar meenam naar een live-optreden van haar, in het LS8 Radio Stentor auditorium. Het was een van de twintig radiostations in de stad, gevestigd in Florida 8, in het hart van het centrum van Buenos Aires. De dames kenden elkaar omdat de familie Viganó een tijdje in Guaminí had gewoond, Nelly’s geboortestreek. Destijds woonde de jonge Gricel in Capilla del Monte, Córdoba, waar haar ouders een herberg en een benzinestation hadden.

Haar schoonheid was schokkend: haar moeder was van Duitse afkomst en ze had dat blonde haar en dromerige blauwe ogen geërfd. In 1935 heette de radio-omroeper José María Contursi, maar in nachtelijk Buenos Aires stond hij bekend als Catunga. Hij was een echte dandy, José María, de zoon van Pascual Contursi, een van de pioniers van het tangolied. Van zijn vader had hij het vermogen geërfd om verzen te schrijven. Hij was 24 jaar oud, reeds getrouwd met Alina Zárate en vader van een meisje. Toen hij kennismaakte met Gricel, veranderde zijn leven voor altijd.

Het meisje was verblind was door de jongeman met zijn goede kleding en manieren. Maar ze keerde terug naar Córdoba en hij ging verder in Buenos Aires. Sommigen zeggen dat ze brieven schreven. In 1938 had Catunga gezondheidsproblemen en opnieuw was Nelly Omar degene die hem voorstelde om een ​​tijdje de bergen in te trekken om te herstellen. De plaats was Capilla del Monte en de herberg Viganó. De romance ontluikte, maar was van korte duur: hij keerde terug naar zijn stad; zij zag haar droom breken als glas.

Toen begon de beproeving. In 1939 schreef José María de tango Quiero verte una vez más. Het was het begin van een hele reeks: in 1940 verschenen En esta tarde gris, Sin lágrimas en Toda mi vida. In 1942 verscheen de naar haar genoemde tango: Gricel. Zij was inmiddels getrouwd en kreeg uit dat huwelijk een dochter. Een jaar later verschenen Sombras nada más en Cada vez que me recuerdes. En in 1945: La noche que te fuiste en Garras.

In 1957 werd Catunga weduwnaar: de vrouw met wie hij vier kinderen had gekregen, stierf. Gricel was ook alleen: haar man had haar in de steek gelaten. In 1962 trad de bandoneonist Ciriaco Ortíz op in Capilla del Monte en vertelde haar dat José María geen partner had, depressief was en veel dronk. Gricel kwam naar Buenos Aires en de reünie was een feit. Ze trouwden op 16 augustus 1967 in Córdoba: hij 56 jaar oud; zij 47. Het was een religieuze ceremonie omdat zij alleen burgerlijk getrouwd was. Het huwelijk duurde tot 11 mei 1972 toen Contursi, verzwakt door de ontberingen van zijn vorige leven, in Cordóba stierf. Gricel leefde nog twee decennia. Bron: https://www.clarin.com/ciudades/historia-amor-eternizo-tango_0_SJFxZOXiD7g.html.

Orquesta Ánibal Troilo canta Francisco Fiorentino, Cada vez que me recuerdes, 1943

Cada vez que me recuerdes

Como un fantasma gris llegó el hastío
hasta tu corazón que aún era mío,
y poco a poco te fue envolviendo
y poco a poco te fuiste yendo…
 
Si grande fue tu amor cuando viniste
más grande fue el dolor cuando te fuiste…
Triste tañido de las campanas
doblando en mi soledad…
 
Cada vez que me recuerdes,
la noche amiga me lo dirá
y donde el cielo y el mar se pierden
¡cuántas estrellas me alumbrarán!
 
Cada vez que me recuerdes,
tu pensamiento me besará
y cuando el fin de tu vida llegue,
junto a tu vida me sentirás…
 
Mi corazón se fue tras de tus pasos…
¡El pobre estaba ya hecho pedazos!
Y entre mis manos, mis manos yertas,
las esperanzas quedaron muertas…
 
Si hay algo que jamás yo te perdono
es que olvidaste aquí, con tu abandono,
eso tan tuyo, ese algo tuyo
que envuelve todo mi ser…

Elke keer als jij je mij herinnert

Als een grauwe geest sloop de verveling
in jouw hart dat nog steeds het mijne was,
beetje bij beetje werd je opgeslokt,
beetje bij beetje ging je weg…
 
Zo groot de liefde was toen je kwam
nóg groter was de pijn toen je vertrok…
Triest gelui van klokken
schallend in mijn eenzaamheid…
 
Elke keer als jij je mij herinnert,
zal de vriendelijke nacht het mij zeggen,
en waar de hemel en de zee oplossen
zullen vele sterren mij bijlichten!
 
Elke keer als jij je mij herinnert,
zullen jouw gedachten mij kussen
en wanneer het einde van je leven daar is,
zul je mij dichtbij jou weten…
 
Je besluit deed mijn hart verschrompelen…
Het arme ding was reeds in stukken!
En in mijn handen, mijn bevroren handen,
bleef alle hoop levenloos achter.
 
Als er iets is wat ik je nooit vergeef
is wat je hier, met je verdwijnen, achterliet,
datgene wat zo van jou is,
dat heel mijn wezen omhult…

Bronnen
https://lyricstranslate.com/en/cada-vez-que-me-recuerdes-every-time-you-remember-me.html

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *