Canción desesperada

Ik ben een hardnekkige vraag die zijn pijn en jouw verraad van de daken schreeuwt.

De Bob Dylan van de tango, dat is Enrique Santos Discépolo (1901-1951). Prachtige teksten schreef hij en heel divers: romantische, wrede, politieke en sentimentele teksten, steeds met verrassende beeldspraken. Het onderwerp van deze Canción desesperada, een tango uit 1945, is liefdesverdriet. Verrassend is dat de tekst zelf aan het woord is, de tekst bezingt zichzelf: “Ik ben een wanhopig lied,” zo luidt de beginregel. De tekst beklaagt de dichter die in de liefde wreed bedrogen is: “Waarom, vraag ik me af, ja waarom hebben ze mij geleerd lief te hebben, als mijn liefde gedood werd door jou lief te hebben?

Orquesta Aníbal Troilo canta Alberto Marino, Canción desesperada, 1945

Cansión desesperada

Soy una canción desesperada!
¡Hoja enloquecida en el turbión!
Por tu amor, mi fe desorientada
se hundió destrozando mi corazón.
Dentro de mí mismo me he perdido,
ciego de llorar una ilusión.
¡Soy una pregunta empecinada
que grita su dolor y tu traición!

¿Por qué me enseñaron a amar
si es volcar sin sentido los sueños al mar?
Si el amor es un viejo enemigo
que enciende castigo y enseña a llorar,
yo pregunto: ¿porqué? sí, porqué me enseñaron a amar si al amarte mataba mi amor?
¡Burla atroz de dar todo por nada
y al fin de un adiós, despertar llorando!

¿Dónde estaba Dios cuando te fuiste?
¿Dónde estaba el sol, que no te vió?
¿Cómo una mujer no entiende nunca
que un hombre da todo dando su amor?
¿Quién les hace creer otros destinos?
¿Quién deshace así tanta ilusión?
¡Soy una canción desesperada
que grita su dolor y tu traición!

Canción desesperada (Wanhopig lied)

Ik ben een wanhopig lied!
Een blad gek-geblazen in de storm!
Door jouw liefde ging mijn gedesoriënteerde geloof ten onder, mijn hart vernietigend.
Ik ben verloren in mezelf,
verblind door het huilen om een ​​droom.
Ik ben een hardnekkige vraag die zijn pijn en jouw verraad van de daken schreeuwt.

Waarom hebben ze me geleerd te beminnen als het neerkomt op redeloos dromen in zee te werpen? Als liefde een vertrouwde vijand is die straft en leert huilen, dan vraag ik je: waarom? Ja, waarom heb ik geleerd te beminnen als mijn liefde voor jou míjn liefde doodde? Bespottelijk dat alles voor niets is geweest en bij het afscheid huilend wakker te worden!

Waar was God toen je vertrok?
Waar was de zon, dat hij jou niet zag?
Hoe kan een vrouw ooit begrijpen
dat een man alles geeft door zijn liefde te geven?
Wie laat hen andere lotsbestemmingen geloven?
Wie maakt zo zoveel dromen kapot?
Ik ben een wanhopig lied dat zijn pijn en jouw verraad van de daken schreeuwt!

Bronnen
http://www.planet-tango.com/lyrics/cancion_desesperada.htm

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *