Los cosos de al lao

Opeens klinkt er het geluid van een orkest, de buren van hiernaast hebben een feestje.

Deze tango gaat over de mensen van hiernaast: los cosos de al lao. Er klinkt muziek, een tango, de buren hebben een feestje. Het lied is niet alleen maar vrolijkheid, het is vooral een schets van de tristesse van de arrabal, van de woonbuurten van Buenos Aires. Een agent doet zijn ronde, een charmeur staat in een portiek te flirten, een dronkenlap loopt over straat. En ondertussen vieren die mensen van hiernaast een feestje: het kind van hun dochter wordt gedoopt, de dochter die op haar veertiende het huis verliet en die is teruggekeerd met kind. Feest dus, maar met een melancholisch randje.

Rubén Juárez, Lo cosos de al lao, 2002

Los cosos de al lao

Sollozaron los violines,
los fueyes se estremecieron,
y en la noche se perdieron
los acordes de un gotán.
Un botón que toca ronda
pa’ no quedarse dormido
y un galán que está escondido
chamuyando en un zaguán.

De pronto se escucha
el rumor de una orquesta,
es que están de fiesta
los cosos de al lao.
¡Ha vuelto la piba
que un día se fuera
cuando no tenía
quince primaveras!
¡Hoy tiene un purrete
y lo han bautizao!
Por eso es que bailan
los cosos de al lao.

Ya las luces se apagaron,
el barrio se despereza,
la noche con su tristeza
el olivo se ha tomao.
Los obreros rumbo al yugo
como todas las mañanas,
mientras que hablando macanas
pasa un tipo encurdelao.

De pronto se escucha
el rumor de una orquesta,
es que están de fiesta
los cosos de al lao.
¡Ha vuelto la piba
que un día se fuera
cuando no tenía
quince primaveras!
¡Hoy tiene un purrete…
y lo han bautizao!
Por eso es que bailan
los cosos de al lao.

Los cosos de al lao (De mensen van hiernaast)

De violen snikten,
de bandoneons beefden,
en de akkoorden van een tango
verdwaalden in de nacht.
Een agent die zijn ronde maakt
om niet in slaap te vallen,
een charmeur die verborgen
in een portiek staat te flirten.

Opeens klinkt er
het geluid van een orkest,
de mensen van hiernaast
hebben een feestje.
Teruggekeerd is de dochter,
die ooit vertrok
toen ze nog geen
vijftien jaar oud was!
Tegenwoordig heeft ze een kind…
en ze hebben het gedoopt!
Vandaar dat ze dansen,
de mensen van hiernaast.

De lichten zijn al uit,
de buurt strekt zich uit,
de nacht met zijn verdriet
is vervluchtigd.
Zoals elke ochtend
gaan de arbeiders naar hun werk,
en terwijl ze elkaar onzin vertellen
passeert een dronkelap.

Opeens klinkt er
het geluid van een orkest,
de mensen van hiernaast
hebben een feestje.
Teruggekeerd is de dochter,
die ooit vertrok
toen ze nog geen
vijftien jaar oud was!
Tegenwoordig heeft ze een kind…
en ze hebben het gedoopt!
Vandaar dat ze dansen,
de mensen van hiernaast.

Toelichting
De tekst van dit lied beval nogal wat Lunfardo, de straattaal van Buenos Aires. Om te beginnen wordt de d ingeslikt in lao, bautizao, tomao en encurdelao, wat de taal een Braziliaans/Portugees smaakje geeft. Un coso is Lunfardo voor een non-descript persoon. Un fueye is een bandoneon. Un gotán is een tango (een anagram, iets wat in het Lunfardo regelmatig voorkomt). Un boton is Lunfardo voor een agent, un boton que toca ronda verwijst naar een verloren gegaan gebruik uit het verleden, waarbij agenten tijdens hun ronde fluitsignalen aan elkaar doorgaven. Chamuyar is overtuigend praten. Un purrete is een klein kind. Tomarse el olivo betekent weggaan, vertrekken en is een uitdrukking die afkomstig is uit het stierenvechten (het olijfhout waarachter de toreador vluchtte). Un macana is onzin, kletspraat en encurdelarse betekent dronken worden. Met dank aan deze bron: https://es.wikipedia.org/wiki/Los_cosos_de_al_lao

Bronnen
https://letrasdetango.wordpress.com/2013/01/10/los-cosos-de-al-lao/
https://es.wikipedia.org/wiki/Los_cosos_de_al_lao

Bron: https://marianoilustrado.blogspot.com/2012/04/los-cosos-de-al-lao-2011.html

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *