Mi tango triste

Jij was het die mijn eenzaamheid opfleurde, die mijn passie en mijn tederheid veranderde in waanzin, en mijn milde nacht in horror.

Diep verdriet klinkt op uit deze Mi tango triste, “Mijn verdrietige tango”. De tekstdichter is eenzaam en verdrietig in afwezigheid van de geliefde die hem in de steek heeft gelaten. Even was er liefde, maar die liefde mocht blijkbaar niet bestaan. De hartstochtelijk beminde beminde heeft ervoor gekozen “uit het pad van haar lotsbestemming te stappen”. De dichter blijft huilend achter, somber en verdrietig. Tot waanzin is hij genoemd, zijn nachten zijn een horror, omdat hij aan niets anders kan denken dan aan háár.

De muziek van deze tango uit 1946 wed geschreven door Anibal Troilo, de tekst is van de hand is de dichter José Maria Contursi. In 1933 werkte Contursi als omroeper bij radio Stentor. Hij was filmcriticus voor verschillende kranten en medeauteur van de film Mi noche triste, die in 1952 werd opgenomen om zijn vader, de dichter Pascual Contursi te herdenken. Contursi jr. werkte jarenlang als ambtenaar bij het Ministerie van Landbouw en was secretaris van de SADAIC (Sociedad Argentina de Autores y Compositores de Música). Contursi was getrouwd met Alina Zárate, met wie hij vier kinderen kreeg. De enige zoon, Lucio Contursi, stierf heel jong aan kanker. Zijn andere dochters waren Ethel, Amalia en Alicia Hebe.

“Mi tango triste” is de zoveelste tango op rij gewijd aan de werkelijk bestaande, maar lang onmogelijke liefde van Contursi jr. voor zijn beminde Gricel. Contursi had namelijk een vlammende liefdesaffaire met Susana Gricel Viganó, een tiener uit het stadje Capilla del Monte in de bergen van de Argentijnse provincie Córdoba. In 1936 bezocht zij met haar vriendin Nelly Omar de radiostudio waar hij werkte en ontmoetten de twee elkaar voor het eerst. Twee jaar later, in 1938, ging hij kuren in de bergen van Capilla del Monte en werd hij verliefd op haar jeugd en schoonheid. Desondanks keerde hij terug naar zijn huwelijk en liet hij deze romance achter zich, hoewel de pijn en wroeging over deze verlating hem zijn hele leven zouden achtervolgden. Hij droeg de tango Gricel aan haar op, waarin hij huilt van verdriet om dit jonge meisje dat hij verleidde en in de steek liet en dat hem sindsdien vergeten is. Vele tango’s zouden volgen: Cristal, En esta tarde gris, Si de mí te has olvidado, Quiero verte una vez más, Cada vez que me recuerdes, Vieja amiga, Garras, Tabaco, en Y la perdí. Al deze liederen vertellen dezelfde liefdesgeschiedenis vanuit verschillende gezichtspunten. Vele jaren later, toen José María weduwnaar werd en Susana Gricel door haar man verlaten was, ontmoetten ze elkaar weer en mocht de liefde weer zijn. In 1967 trouwden ze en bleven ze samen tot de dood van José María in 1972. Zijn stoffelijk overschot bevindt zich in het pantheon van de SADAIC. Bron: https://poesiamaspoesia.com/162-poesia-mas-poesia-pascual-contursi-y-jose-maria-contursi

Roberto Goyeneche con Orquesta Típica Porteña (dirig. Raúl Garello), Mi tango triste, 1968

Mi tango triste

Me torturé sin ti y entonces te busqué
por los caminos del recuerdo
y en el recodo más lejano te agitabas por volver
y por librarte de ese infierno…

Y se arrastró hasta mí tu vida sin amor
con su dolor y su silencio
y disfrazamos un pasado
que luchaba por querer volver.

Y fuiste tú
la que alegró mi soledad,
quien transformó en locura
mi pasión y mi ternura
y en horror mi noche mansa.

Tú…
Mi tango triste fuiste tú
y nadie existe más que tú
en mi destino…
Y hoy te has hecho a un lado en mi camino…

Y es muy tarde ya
para volver llorando atrás
y contener la angustia
que por mustia
duele mucho más.

(Instrumental)

Se desgarró la luz y enmudeció mi voz
aquella noche sin palabras
al ver que tu alma estaba ausente y a tu lado siempre yo
como una cosa abandonada…
Y se arrastró hasta mí la sombra de otro amor
y de otra voz que te llamaba
y me sumiste en un pasado que luchaba por querer volver.

Mi tango triste (MIjn verdrietige tango)

Ik martelde mezelf zonder jou en toen zocht ik jou in de wandelgangen van mijn geheugen
en in de verste hoek wekte je jezelf op om terug te keren en je te bevrijden uit die hel…

En je liefdeloze leven kroop naar me toe
met zijn pijn en zijn stilte
en we verhulden een verleden
dat worstelde om terug te willen keren.

En jij was het
die mijn eenzaamheid opfleurde,
die mijn passie en mijn tederheid
veranderde in waanzin
en mijn milde nacht in horror.

Jij was het…
Jij was mijn droevige tango
en in mijn lotsbestemming bestaat niemand
meer dan jij…
En vandaag ben je uit mijn pad gestapt …

En het is nu te laat
om huilend terug te gaan
en de angst tegen te houden
die uit somberheid
zoveel meer pijn doet.

(instrumentaal)

Het licht werd verscheurd en mijn stem verstomde die nacht zonder woorden
toen ik zag dat jouw ziel afwezig was en ik altijd aan jouw zijde
als een in de steek gelaten, verlaten ding…
En de schaduw van een andere liefde kroop naar me toe en van een andere stem die jou riep
en je dompelde me onder in een verleden dat worstelde om terug te willen keren.

Bronnen
https://www.tangopoetryproject.com/translations/mi-tango-triste




Nummer 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *