Qué falta que me hacés

Je bent er niet! Ik zoek je en je bent er niet meer. De kwelling van het wachten doet meer en meer pijn…

Wat mis ik je, zo luidt de titel van dit dramatische liefdesverdriet-lied. De muziek begint dramatisch: pom, pom, pom, pom, …., pom, pom, pom, pom. Dan valt het orkest in en daarna de zanger: “Je bent er niet. Ik zoek je en je bent er niet meer”. De liedtekst beschrijft één grote kwelling: de geliefde wordt gemist, haar lippen, haar kussen. De uren duren, het wachten duurt lang, de nachten. Het lied eindigt met de hoop dat de geliefde ooit terugkeert en dat ze er dan beiden zullen zijn, beiden voor elkaar. Na de tekst gaat het orkest nog door: pom, pom, pom, pom, pom, …, pom, pom, pom, pom, als het kloppen van het bange liefdeshart.

Dit lied, in de uitvoering van Caló en Podestá zorgt altijd voor een prachtig dramatische climax in een tangosalon. Het wonder van dit nummer is niet alleen de schoonheid ervan of het drama, maar dat het uit 1963 komt. Immers, de gedanste tango beleefde zijn hoogtijdagen in de periode 1935-1955. Na 1960 sloten de salons en werd er nog maar weinig tango gedanst. Toch vormde Miguel Caló in 1961 het orkest “Miguel Caló y su orquesta de las estrellas“, met de bandoneons van Armando Pontier en Domingo Federico, de violen van Enrique Francini en Hugo Baralis, de piano van Orlando Trípodi en de stem van Raúl Berón en Alberto Podestá. Met veel succes trad het orkest trad op bij Radio El Mundo. Tussen 16 april en 7 juni 1963 werden twaalf nieuwe nummers opgenomen voor het Odeón-label, waaronder dit prachtige “Qué falta que me haces“. Dan was dan om naar te luisteren en niet meer om op te dansen? Bron: https://es.wikipedia.org/wiki/Miguel_Cal%C3%B3

Orquesta Miguel Caló canta Alberto Podestá, Qué falta que me hacés, 1963

Qué falta que me hacés

¡No estás!
Te busco y ya no estás.
Espina de la espera
que lastima
más y más…

Gritar
tu nombre enamorado.
Desear
tus labios despintados,
como luego de besarlos…

¡No estás!
Te busco y ya no estás.
¡Qué largas son las horas
ahora que no estás!…

Qué ganas de encontrarte
después de tantas noches.
Qué ganas de abrazarte,
¡qué falta que me haces!…

Si vieras que ternura
que tengo para darte,
capaz de hacer un mundo
y dártelo después.

Y entonces, si te encuentro,
seremos nuevamente,
desesperadamente,
los dos para los dos.

Qué falta que me hacés (Wat mis ik je)

Je bent er niet!
Ik zoek je en je bent er niet meer.
De kwelling van het wachten
doet meer en
meer pijn…

Je geliefde naam
schreeuwend.
Je vervagende lippen
terugwensend
als waren ze net gekust.

Je bent er niet!
Ik zoek je en je bent er niet.
Hoe lang duren de uren
nu je er niet meer bent…

Hoe graag zou ik je willen ontmoeten
na zoveel nachten.
Hoe graag zou ik je willen omhelzen,
wat mis ik je…

Als je de genegenheid kon zien
die ik je te geven heb…
Genoeg om een wereld te maken
en die jou daarna te schenken.

En dan, als ik je vind,
zullen we opnieuw,
wanhopig,
er beiden zijn voor ons beiden…

Bronnen
https://letrasdetango.wordpress.com/2013/03/27/que-falta-que-me-haces-2/
https://es.wikipedia.org/wiki/Miguel_Cal%C3%B3

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *