3 x Silueta porteña

Dit nummer wordt hieronder vertoond in achtereenvolgens muziek, tekst en dans.

MuziekNicolas Luis Cuccaro, Juan Ventura Cuccaro
TekstOrlando D’Aniello, Ernesto Noli
Jaar1936
Tango.infohttps://tango.info/T0370027136
El Recodohttps://www.el-recodo.com/music?S=Silueta+porte%C3%B1a
Todotangohttps://www.todotango.com/musica/tema/1628/Silueta-portena/

Silueta Porteña – Martin Piñol

El Rancho de Julio Flores is een etablissement op het platteland in de provincie Buenos Aires, ergens tussen Bahia Blanca en de hoofdstad Buenos Aires. Hier wordt elk jaar carnaval gevierd met veel chamamé, een bepaald soort Argentijnse volksmuziek met erg aanwezige accordeons. Hier is het maart 2016, dus het carnaval is al weer voorbij. Dit filmpje toont een meer traditionele muziekavond met lange tafels, wijn en cola. Fijne, gemoedelijke sfeer. De zanger is Martin Piñol, de Elvis Presley van de tango uit Rosario. De gitaristen worden aangevoerd door Toti Aguilar, een bekendheid in de wereld van de chamamé. Zie dit filmpje voor een andere uitvoering van ditzelfde nummer, eveneens door Martin Piñol en Toti Aguilar.

Silueta porteña

Uit je lichaam spreekt arrogantie, je cadans en je provocerende hakken op het trottoir zeggen: ik ben de tot silhouet gemaakte Latijnse geest.

Dit lied is een ode aan de porteñas, de vrouwen van Buenos Aires. Een ode aan de vrouwen die over de straten paraderen, die met hun hakken op het trottoir muziek maken, de muziek van een melodieuze, speelse milonga. Een ode aan de trotse, ongenaakbare vrouwen van Buenos Aires uit wier ogen het vuur schittert. Die de complimenten (piropos) van de mannen in ontvangst nemen, in hun haarband stoppen en doorlopen. Het beeld van deze vrouw vormt, althans volgens de liedtekst, het silhouet van de Latijnse geest van de stad, het silhouet van Buenos Aires: een silueta porteña. Silueta is silhouet en een porteña is een inwoonster van Buenos Aires, hier gebruikt als bijvoeglijk naamwoord. Buenos Aires is een havenstad, liggend aan de Rio de la Plata, en porteño en porteña komen van het Spaanse woord voor haven: puerto.

Volledige vertaling

Stanislav Fursov y Ekaterina Simonova bailan Silueta portena

Het is begin november 2019, we zijn in Moskou bij het 23ste Planetango International Tango Festival. Stanislav Fursov en Ekaterina Simonova interpreteren de milonga Silueta porteña. En hoe: slow motion en met veel bijzondere accenten. Dit is geen gewone tango, wat mij betreft is dit Tango Next Level. Of het mooi is, is de vraag, maar het is muzikaal, technisch heel knap en met veel (Russisch ballet-)gevoel. Wat een souplesse, petje af. De muziek is van het orkest van Francisco Canaro, de stem van Roberto Maida.

Ventarrón – Noches de Bohemia

Roberto Gorga is, zo begrijp ik, een Argentijns zanger. Aan zijn keukentafel in Mar del Plata (een stad aan de kust, 400 km zuidelijk van Buenos Aires) verzamelt hij zijn vrienden en maken ze muziek. Let op de wijn, vlees en brood op tafel, maar ook op de boiler, de teilen, de afvalemmer in de achtergrond. Niks geen bling, bling, gewoon púre gezelligheid. Roberto Gorga is zelf niet in beeld, maar zie deze video.  De gitarist op de rode stoel (de ‘Kees van Kooten’) is Cachito Rodriguez (’El ángel de la guitarra’). De andere gitarist heet Fernando Fernández en de naam van de zanger is Martín Rivé. Het geluid van die laatste is in de geest van het lied: een krachtige wind (Ventarrón betekent wervelwind).

Nummer 

Ventarrón

Je bent de stoutmoedigste onder de stoutmoedigen, je bent mister “Wervelwind”.

Ventarrón betekent heftige wind, een wervelwind, een tornado (‘viento’ is wind). De titel slaat op de hoofdpersoon van dit lied: een tangodanser die in zijn tijd een wervelwind was, maar die nu hij oud is een beklagenswaardig type geworden is. Ooit was hij de stoutmoedigste onder de stoutmoedigen, een held, heerser over de dansvloer. Hij verliet Pompeya (een wijk in Buenos Aires) om zijn geluk in de rest van de wereld te beproeven. Maar eenmaal teruggekeerd kent niemand hem meer, is hij alleen, halfziek en bedroefd. Als hij een gepeperde tango hoort, rest hem niet meer dan terug te denken aan zijn glorieuze verleden.

Volledige vertaling
Nummer 

Mikhail Kozhatkin y Maria Potschukaeva – Ventarrón

Help, de Russen komen. Of het een trend is weet ik niet, maar op Youtube ontdek ik steeds meer Russen die tango dansen. En hóe: technisch knap en met een sterke, eigen expressie. Op de een of andere manier moet dat te maken hebben met de sterke ballettraditie die ze in Rusland hebben. In dit filmpje interpreteren Mikhail Kozhatkin en Maria Potschukaeva de tango Ventarrón. Mooi gedanst en ook een beetje lelijk, maar dat laatste is toneel. Mikhail Kozhatkin en Maria Potschukaeva dansen veel tango escenario (geënsceneerde tango). De gemaniëreerde figuurtjes in deze video slaan op de tekst die gaat over een tangodanser die in zijn tijd nogal een macho was. Meestal ben ik geen fan van zulke toneelstukjes, maar in dit geval vind ik het leuk om naar te kijken (omdat het schuurt). De muziek is van Orquesta Típica Victor, de stem van Alberto Gómez.

Nummer 

3 x No me pregunten por qué

Dit nummer wordt hieronder vertoond in achtereenvolgens muziek, tekst en dans.

MuziekCarlos Di Sarli
TekstReynaldo Pignataro
Jaar1935
Tango.infohttps://tango.info/T0370021127
El Recodohttps://www.el-recodo.com/music?S=me+pregunten+por+qué
Todotangohttps://www.todotango.com/musica/tema/439/No-me-pregunten-por-que/

El cantor del pueblo

Roberto Quiroga zingt No me pregunten por qué. Het videofragment is een scene uit de film El cantor del pueblo (De stadszanger), een Argentijnse muziekfilm uit 1948. De film gaat over drie tangozangers die beroemd willen worden. In de film treden vele orkesten op, onder andere die van Juan D’Arienzo, Alfredo De Angelis, Roberto Firpo en Domingo Federico. Zanger, acteur en tekstschrijver Roberto Quiroga zul je in de salon niet veel horen, hij heeft vooral veel voor de radio gezongen. Op Tango.info staat hij vermeld met twaalf opnamen, waarvan twee bij een bekend orkest, dat van Julio de Caro.

No me pregunten por qué

Mijn bestaan tuimelt in de afgrond en daarom grijp ik naar de drank.

No me pregunten por qué is een dramatisch lied vol liefdesverdriet gedrenkt in alcohol. Bij de opening van de tekst strompelt de tekstzanger het café binnen, zijn haar in de war, stropdas los. Hij is dronken en praat in zichzelf. Oorzaak van dit alles: een paar goddelijke ogen (unos ojos divinos) waar hij tot aan gisteren in geloofde, maar die recentelijk zijn bestaan in de afgrond hebben doen tuimelen. Erover praten, dat wil hij niet. No me pregunten por qué, zegt hij tegen zijn vrienden: “Vraag me niet waarom”.

Volledige vertaling

Anita y Victor bailan ‘No me pregunten por qué’

Vertederende interpretatie van No me pregunten por qué door Victor Cavieres & Anita Carvajal. Rustig en overtuigend gedanst door twee mooie oudere dansers op muziek van het orkest van Francisco Canaro, zanger Ernesto Famá. Curieus vintage decor: de houten vloer en wanden, de schilderijen en het publiek in de hoek. Tijd: februari 2016. Plaats: Valdivia, dat is in Chili op dezelfde hoogte als Bahia Blanca (maar dan aan de kust van Indische Oceaan). De salon heet ‘Milonga Zapatos Rojos’ en heeft een Facebook-pagina aangemaakt één maand ná dit optreden. Victor Cavieres en Anita Carvajal komen vaker voor op Youtube, onder andere op de Milonga Callejera in Santiago de Chile.

3 x No nos veremos más

Dit nummer wordt hieronder vertoond in achtereenvolgens muziek, tekst en dans.

MuziekLucio Demare
TekstAlfredo Navarrine
Jaar1943
Tango.infohttps://tango.info/T0370021161
El Recodohttps://www.el-recodo.com/music?S=no+nos+veremos+mas
Todotangohttps://www.todotango.com/musica/tema/5819/No-nos-veremos-mas-[b]
NB. Er bestaat ook nog een andere tango met dezelfde titel (geen wals), uit de jaren zestig. Dat nummer is onder andere opgenomen door het orkest van Juan D’Arienzo, met Jorge Valdez.

Lidia Borda – No nos veremos más

Lidia Borda (1966) is een internationaal gerespecteerde tangozangeres, met meerdere prijzen en CD’s op haar naam. Hier zingt ze de afscheidswals “No nos veremos mas“, oftewel “We gaan elkaar niet meer zien”. Mooie snik in haar stem. De gitaarbegeleiding is van Ariel Argañaras. De opname uit 2015 is gemaakt in La botica del ángel, een ravissante artist space in de wijk Montserrat van Buenos Aires.

No nos veremos más

Kus me nog een keer, ik voel dat we elkaar hierna niet meer zullen zien.

De muziek van No nos veremos más is een droevige, gedragen wals. De tekst sluit daar helemaal bij aan. De titel zegt eigenlijk alles al: “We zullen elkaar niet meer zien.” De tekst is een impressionistische schets van een laatste afscheid, van de gevoelens die daarbij horen: een kus, een keel die volschiet, de pijn van twee levens die van elkaar gescheiden worden. Of zoals de liedtekst schrijft: “Een liefdesziel die sterft”.

Volledige vertaling

Marina y Alexis bailan ‘No nos veremos más’

Alexis Quezada is een van mijn tangohelden. Zijn stijl is simpel, kaal bijna, maar o zo muzikaal. Prachtige schlemiel. Kijk hoe hij op het einde rondloopt in zijn jasje. Hier danst hij met Marina Lienhardt de tangowals No nos veremos más. Tijd en plaats: 2009, Milonga Casa Valencia in Barcelona. Leuke milonga trouwens, met die waxinelichtjes op de tafels en dat verlichte gat waar die mensen staan te kijken. Het orkest dat speelt is van Lucio Demare, de stem is van Raúl Berón.