Marisol Martinez y los Gentiles – Caricias

De Argentijnse Marisol Martinez was tot en met 2018 een van de leading voices van Orquesta Romantica Milonguera, te herkennen aan haar lijzige, hypnotiserende stem. Sinds 2019 zingt ze bij een ander orkest, La Auténtica Milonguera. Hier zingt ze met een eigen formatie het droevige Caricias (‘Liefkozingen’). Leuk filmpje, grappige animaties (die lijken een beetje op die van Wallace & Gromit). Ik ben nieuwsgierig in hoeverre die animaties persoonlijk zijn. Mooi gedaan, Marisol Martinez y los gentiles.

Nummer 

Caricias

Ik neem je schaduw waar en mijn liefde roept jouw naam, jou vragend om de liefkozingen van weleer.

Het mooie van het liefdesverdriet in de Argentijnse tangoliederen is dat het geslacht van de eerste persoon vaak niet geduid wordt. Zowel man als vrouw kan zich zo in de zanger kan verplaatsen. Zo ook hier, in dit pure, bijna kale liefdesverdriet. De tekstzanger(es) is eenzaam, verlaten door de geliefde die niet meer komt (“No vendrás”). Maar desondanks blijft de zanger(es) geduldig hopen en liefhebben, wachtend op de caricias de ayer, de liefkozingen van weleer.

Volledige vertaling
Nummer 

Gaston Torelli et Moira Castellano, “Caricias”

Het is 2012. Gaston Torelli en Moira Castellano dansen op het Tango Nuevo Festival de Montréal hun interpretatie van Caricias. Spannend dansje, mooi gedaan. Gaston en Moira zijn geen vaste danspartners, al dansen ze volgens mijn bronnen (Youtube) wel vaker met elkaar. Gaston Torelli is van afkomst Italiaan, maar woont in Argentinië. Zijn fysieke optreden suggereert wellicht dat zijn ego boven zijn lengte uitstijgt, maar dánsen kan hij. De muziek is van het orkest van Rodolfo Biagi, de stem is van Carlos Heredia.

Nummer 

El último café – Bien debute

Van het gevoelige, sentimentele El último café zijn op internet vele uitvoeringen te vinden: meerstemmige a capella koorversies, soloversies op gitaar, op bandoneon of een bijzondere pianoversie door de componist van het nummer zelf, Héctor Stamponi. Deze prachtige versie is de favoriet van DJ Mariposita. Bien debute is een trio uit de Argentijnse plaats Córdoba. De formatie was vooral tussen 2014 en 2018 productief, zo lijkt het. Maria José Rojas, eveneens uit Córdoba, is als zangeres behoorlijk actief in de lokale tango-scene, suggereert tenminste haar Facebook-profiel.

Nummer 

El último café

Een zoet en bitter afscheid, zoet en bitter als de koffie, als de liefde, als de vergetelheid.

De laatste kop koffie, zo luidt de titel van dit nummer. Op zich geen alarmerende titel, totdat je beseft dat het hier om een afscheid gaat: een laatste kop koffie en daarna voor eeuwig tot ziens. In het lied is het herfst, het motregent en het schemert, de tekstzanger roert in een kop koffie. Dat roept bij hem/haar de herinnering op aan de laatste kop koffie met de geliefde die blijkbaar zó vertrokken is, bij een kop koffie. Het lied begint met het eind (de herinnering aan het afscheid) en eindigt met het begin: “Het regende en ik bood je een laatste kop koffie aan.” Die laatste kop is de kop van de berusting, want in een eerdere kop koffie heeft de geliefde met kille stem het afscheid aangekondigd. Prachtig filmische beweging van de tekst, prachtig lied.

Volledige vertaling
Nummer 

Noelia Hurtado and Carlitos Espinoza – El último café

Prachtig gedanst, deze uitvoering van El último café door Noelia Hurtado en Carlitos Espinoza. Het bijzondere is dat ze hier behoorlijk basic dansen, zonder hele gekke fratsen, maar in alle eenvoud zó mooi en o zo muzikaal. Voor een gedetailleerde dansanalyse van iemand die meer deskundig is dan ik, check deze video. Plaats en tijd: Belgrado Tango Encuentro, april 2017. De muziek is van het orkest van Juan D’Arienzo, de zang is van Jorge Valdez. Met dank aan DJ Mariposita voor de selectie van deze dans en dit nummer.

Nummer 

Campo Afuera por Hernan Fernandez y Adrián Lacruz

Minimalistische uitvoering van de milonga Campo Fuera in de etalage van restaurant El Buzón (de “postbus”) de Pompeya (een wijk in Buenos Aires). Wat je er ook op kunt aanmerken (bijvoorbeeld het beroerde geluid), Hernan Fernandez heeft een prachtige stem. De verlegen ogende gitarist is Adrián Lacruz. De heren zijn dus niet, zoals ik eerst dacht, broers. Leuk detail: na het eerste refrein is de zanger eventjes de tekst kwijt, de gitarist helpt hem weer op weg. Helemaal op het eind komt de lang uitgestelde view op het inwendige van het restaurant, met het etende (!) publiek. Heerlijk!

Nummer 

Campo afuera

Ik weet dat, om te kunnen vergeten, er geen ander lot is dan de hekken te openen en naar de open velden te galopperen.

Campo afuera is een milonga, een tangolied in een uptempo ritme in tweekwartsmaat (in tegenstelling tot de vierkwartsmaat van de tango). Preciezer, dit is een milonga campera, een milonga van het platteland. Het ritme daarvan is iets monotoner dan dat van de latere milonga ciudadana, de milonga van de stad. Net als bijna alle tangoliederen gaat de inhoud van dit lied over liefdesverdriet. Maar is dit geval is de setting, heel passend, die van het platteland: de tekst gaat over velden, oogsten, hekken en galopperen. De liefde is voorbij en om te vergeten vertrekt de tekstzanger naar ‘de open velden‘, naar de campo afuera.

Volledige vertaling
Nummer 

Barbara Ferreyra y Exequiel Relmuan bailan ‘Campo Afuera’

Tijd voor milonga. Locatie is salon Canning, we schrijven mei 2016. Barbara Ferreyra en Exequiel Relmuan interpreteren Campo Afuera. Deze dansers hebben een eigen, aparte stijl, ze dansen anders dan anders: smeuïger, meer legato dan hoe de milonga gewoonlijk gedanst wordt. Ze zien er ook apart uit, een beetje camp, spooky. Het zal ermee te maken hebben dat ze ook de tango escenario beoefenen, een dramatische tangovorm uitgevoerd in theatersetting, iets heel anders dan de sociale dans van de salons. Desalniettemin dansen ze hier, heel lichtvoetig, een mooie combinatie van milonga lisa (in de tel) en milonga traspié (kleine versnellingen). De muziek, een milonga campera, is van Orquesta Rodolfo Biagi, de zanger is Theófilo Ibáñez.

Nummer 

Como dos extraños por Lua Duo

Een intieme locatie voor een intiem lied. Geen idee waar dit is: zo te zien een tuin of een binnenplaats ergens in Buenos Aires. Hoe dan ook: vanuit deze binnenplaats geeft Lua Dúo een prachtig gevoelige interpretatie van Como dos extraños. Lua Dúo zijn Sabrina Hoffmann (zang) en Lito Velazco (gitaar). Beiden zijn beroepsmuzikanten in Buenos Aires, treden op en geven les.

Como dos extraños

Het zonlicht verbleekte toen ik luisterde naar je koele praat.

Als twee vreemden, zo luidt de titel van dit lied. Zo’n titel belooft natuurlijk niet veel goeds. De tekstzanger keert terug naar de voormalige geliefde, uit eenzaamheid en in de hoop dat het nog goed komt. De ontmoeting is geen succes: “Het zonlicht verbleekte toen ik luisterde naar je koele conversatie.” Daarop breekt het hart van de tekstzanger in duizend stukken, hij beseft de vergissing die hij begaan heeft.

Aan de bron van deze tango schijnt een waargebeurd verhaal ten grondslag te liggen. Bij het Marabú-caberet (waar Fiorentino in 1937 debuteerde bij het orkest van Anibal Troilo en waar veel andere grote orkesten gespeeld hebben), bij dit cabaret dus werkten twee knappe jongelui, een serveerster en een ober. Ze worden verliefd en gaan samenwonen. Op een dag komt een man de club binnen en begint de serveerster uit te schelden en te slaan. Uit de huwelijkspapieren die hij toont blijkt dat ze zijn vrouw is en ze moet met hem mee. Twee jaar later, de ober is nog steeds doodongelukkig van verdriet en wordt door zijn vrienden aangespoord zijn lief op te zoeken. Als hij haar in de Argentijnse provincie Córdoba ergens achter een toonbank vindt, is hij ontsteld. Ze oogt verfomfaaid en vermoeid. Ze is dik, tandeloos en haar mooie haren is ze kwijt. De ober reist terug naar de Marabú en voelt zich nog beroerder dan daarvoor. Bron: https://es.wikipedia.org/wiki/Marab%C3%BA_(cabar%C3%A9).

Volledige vertaling

‘Como dos extraños’ por Maja y Marko

Mooie ingehouden interpretatie van ‘Como dos entraños’ door Maja Petrović en Marko Miljević. Prachtig dat rustmoment halverwege. Bijzonder danspaar is dit: hij oogt met zijn hipsterknotje en -baard een beetje als de nerd van het stel, zij als de gepassioneerde en aardse danseres. Dat beeld past bij hun cv; van oorspong is hij biotechnoloog en zij danseres, zie hun website Maja & Marko. In de omgang is Marko echter de vriendelijkheid zelve en heel outgoing, zo heb ik ooit gemerkt bij een workshop in Enschede. Plaats en tijd van deze show: Mondovi, Italië, november 2015. De muziek: geen idee, dat is nog even puzzelen, Shazam komt er ook niet uit.