La Mulateada – Alberto Podestá y Las Bordonas

De gitaristen van Las Bordonas spelen La Mulateada, met een hoofdrol voor Alberto Podestá als zanger. Slim gedaan van dit gitaartrio. Meestal treden ze met zijn drieën op, maar het optreden van de hier 88-jarige Podestá zorgt natuurlijk voor extra publiciteit. Alberto Podestá (1924-2015) is één van de beroemste tangozangers uit de gouden eeuw van de tango (1935-1955). Hij heeft bij vele bekende orkesten heeft gezongen, onder andere bij die van Caló, Di Sarli, Laurenz en Francini-Pontier. Op zijn oude dag is het fenomeen Podestá weer gaan optreden, zie Youtube. Zijn stem is niet altijd meer wat het geweest is, maar dít optreden van hem is sterk en krachtig.

Nummer 

La mulateada

Dans onder de volle maan, mulattin. Op de chi-qui-chi van de tamboerijn zingt de zwarte met de drum.

Dit lied is een candombe, een swingende muzieksoort met Afrikaanse roots die erg veel lijkt op de milonga, maar waarvan het ritme nét iets anders is. De moeilijk te volgen tekst bevat ook een verwijzing naar de candombe. De context is historisch, het speelt ten tijde van de Argentijnse Confederatie (1831-1853), de voorloper van de Argentijnse republiek. De tekst is niet heel politiek correct, maar dat valt de tekst niet te verwijten. Vroeger woonden in Argentinië heel veel donkere mensen, negers en mulatten (kleurlingen), veel meer dan nu. Tegenwoordig is het percentage donkere mensen in Argentinië bijna nihil. Het is een groot politiek-historisch raadsel hoe dat zo gekomen is. Maar de tekst zelf, die swingt nog steeds.

Volledige vertaling
Nummer 

Alejandra and Aoniken bailan ‘La Mulateada’

Cheltenham International Tango Festival 2016: Alejandra Mantiñan and Aoniken Quiroga dansen milonga op La Mulateada. Dit nummer is eigenlijk een candombe en geen milonga, maar je kunt prima milonga dansen op een candombe (klik hier als je La mulateada meer in candombe-stijl gedanst wil zien). Aoniken Quiroga is een fenomeen: hij bewijst dat je niet slank hoeft te zijn om de sterren van de hemel te dansen. De muziek is trouwens van Sexteto Milongero, een in 2006 opgericht en uit zeven (!) musici bestaand tango-orkest dat over de hele wereld tourt. Ze touren regelmatig nog in Europa. Maar in Corona-tijd natuurlijk niet.

Nummer 

Tristeza marina – Juan y Patricio

Juan Villareal zingt Tristeza Marina, begeleid door Patricio Noé Crom op gitaar. Fijne zanger, Juan Villareal. Mooie stem, invoelend gezongen en zonder pretenties. De locatie is Milonga Soho Tango in Club Villa Malcom te Buenos Aires, dezelfde plek waar hieronder Laura Sastria en Carlos Estigarribia het nummer Tristeza marina dansen.

Nummer 

Tristeza marina

Ik zei haar nee en zij zei tot ziens.

Tangoliederen zijn melancholisch, droevig. Tango.info vermeldt maar liefst 39 liedjes met ‘tristeza‘ in de titel. In dit geval speelt de triestheid zich in de haven af: ‘Tristeza marina‘ betekent zoiets als ‘haventreurnis‘. Dit lied is het droevige lied van de zeeman die moet kiezen tussen zijn liefje en de zee. De dame in kwestie wordt vlot omschreven: ze heet Margó, draagt een blauwe baret en een ketting met een kruis op haar borst. Het hele drama ontspint zich in twee ultrakorte zinnen: zij vraagt hem te kiezen tussen “zijn zee of mijn liefde”. Hij zegt nee en zij zegt tot ziens. Bam! Daarop wordt hij teruggeworpen op de eenzaamheid van de zee, zijn vrachtschip met kolen.

Volledige vertaling
Nummer 

Laura y Carlos – Campeonato Inter Milongas

Locatie: Milonga Fruto Dulce in Villa Malcolm, Buenos Aires. Jaartal: 2015. Laura Sastria en Carlos Estigarribia dansen Tristeza Marina. Het is een prachtig danspaar – ik ben helemaal weg van hen, hoe mooi, hoe muzikaal en hoe verbonden ze dansen, een genot om naar te kijken. Het orkest dat speelt is van Carlos di Sarli, de zanger is Roberto Rufini. Met dank aan Richard Frisart voor het determineren van het nummer (inmiddels heb ik ook Shazam). Als ik goed luister, hoor ik nu ook dat aangekondigd wordt dat zij dit nummer gaan dansen: “bailan Tristeza Marina”.

Nummer 

Concert tussen de schuifdeuren

Concert tussen de schuifdeuren: Juan Carlos Bianco zingt Mañana zarpa un barco, begeleid door Bernardo Rambeaud op de gitaar. De opname is een beetje gammel, maar daardoor eigenlijk ook wel weer leuk: de hoofden op de voorgrond, het publiek in de spiegel en de lichtshow die steeds wisselt tussen een aantal kleuren. Toch is dit met recht de mooiste uitvoering die ik kon vinden. Mooi klein gezongen en gespeeld, prachtig melancholische klank van de gitaar. Geen idee waar en wanneer dit is. Dit filmpje en al zijn andere filmpjes zijn van drie jaar geleden. Op Facebook is de zanger trouwens nog wel actief, als Juan Carlos Bianco Tenor. Hij treedt op in de regio van Barcelona.

Mañana zarpa un barco

De tango, bevriende haven waar de illusie ankert.

Melancholisch lied van de zeeman die dansend in de havenplaats weet dat hij ‘s morgens moet vertrekken. Hij geniet van zijn tijd aan wal:Laten we dansen tot de echo van de laatste maat, morgen hijsen we het anker, misschien kom ik niet meer terug”. Zijn meisje huilt. Hij, de zeeman, heeft geen idee waarom. “Laten we dansen, laten we vergeten”, zegt hij. Terug op zee droomt hij ‘s nachts weer van de tango. In het maanlicht liegt het ritme van de golven hem de maat.

Volledige vertaling

Alexis y Céline bailan en Montpellier

Alexis Quezada en Céline Giordano dansen Mañana zarpa un barco. Alexis Quezada is een van mijn favoriete dansers. Chileen van afkomst, nu wonend in Montpellier (Frankrijk). Ik bewonder vooral zijn stijl: hij danst heel clean en minimaal milonguero, ingehouden en nonchalant, maar prachtig. Na Mañana zarpa un barco (door het orkest van Di Sarli met zanger Roberto Rufino) komt nog een toegift: Milonga Negrito.

Fulanos de Tal trío – El viejo vals

Locatie: de studio’s van radiostation La 2×4 BA, Buenos Aires. Hier geeft het Fulanos de Tal trio haar uitvoering van El viejo vals. Prachtige, welluidende stem heeft de zanger Leandro Medera, je zou bijna vergeten dat één van de gitaristen, zijn gezicht precies achter de rechter microfoon, ook meezingt in de duetten. En zegt die man aan het eind nu “mooi”, of is dat mijn verbeelding?

Nummer 

El viejo vals

Jouw borst aan mijn borstkas, twee harten samen kloppend. Jouw kille blik, vast, onbewogen en sereen.

Deze tangowals is van Charlo, na Carlos Gardel de belangrijkste zanger uit de beginjaren van de tango. In tegenstelling tot Gardel heeft hij wél dansbare nummers ingezongen (vooral met Canaro en Lomuto). Charlo was actief in de jaren 1928-1931, dus nog vóór de gouden eeuw van de tango (1935-1955). De tekst schetst een pijnlijke situatie. De tekstzanger droomt van de liefde van de knappe vrouw waarmee hij danst, alleen zijn haar gedachten vooral bij de wals, en zeer zeker niet bij hem. Dat blijkt meteen al uit de eerste zin: “Op de slepende maat van een wals van Chopin heb ik jou mijn liefde bekend, zonder te zien dat jouw belangstelling meer uitging naar die wals“. Beter wordt niet niet, eerder slechter. De dame in kwestie blijft koud en zielloos. Hopeloze zaak. En dat in zo’n mooie wals.

Volledige vertaling
Nummer 

Julio y Corina bailan ‘El viejo vals’

Tijd voor een walsje, zouden mijn tangoleraren Jur en Jonne zeggen. Zij onderbreken regelmatig hun lessen door een (tango)walsje, dan mag er even vrij worden gedanst. Julio Balmaceda en Corina De La Rosa zijn de favoriete dansers van Jur, althans wat betreft de wals: twee mooie dansers die in een soepele flow rondwervelen, in de opzwepende driekwartsmaat van de wals. Mooi filmpje trouwens. Het is behoorlijk oud, maar daardoor ook sprookjesachtig met die uitgebleekte warme tinten. De rode en witte lampjes die tussen de camera en de dansers hangen leiden een beetje af, maar zijn ook weer grappig feestelijk. De muziek is van het orkest van Francisco Rotundo, de stemmen zijn van Floreal Ruiz en Enrique Campos.

Nummer