Adriana Varela – Mano a mano

Encuentro en el Estudio is een programma van het Argentinijnse Ministerie van Onderwijs, waarin Argentijnse muzikanten “in de etalage” geplaatst worden. Elke maand worden weer nieuwe studiopnamen gemaakt. In deze opname zingt Adriana “La Gata” Varela de tango Mano a mano. Haar interpretatie wordt in de commentaren op Youtube uitgebreid geprezen: Que pedazo de mujer! Grandiosa interpretación. Su voz para mi es la esencia del tango lunfardo. Goyeneche resucitado en mujer. Oftewel: “Wat een vrouw, wat een grandiose interpretatie. Voor mij is haar stem de essentie van de Lunfardo-tango. [Roberto] Goyeneche herrezen als vrouw.” Zie hier voor de hele opnamesessie uit 2012.

Nummer 

Adriana Varela – Cristal

Adriana Varela zingt live een beroemde tango van Mores en Contursi: Cristal. Niet alle commentaren op Youtube zijn het eens over deze video. Een gedeelte is lovend, een ander gedeelte klaagt: waarom zingt ze niet, waarom praat ze? De klagers vinden haar stijl een belediging van de tango. Maar Adriana Varela (1952) is een van de belangrijkste vrouwenstemmen van de moderne Argentijnse tango, met een heel bijzonder timbre en een geweldige interpretatieve stijl. Meer info: https://en.wikipedia.org/wiki/Adriana_Varela

Nummer 

Adriana Varela – Toda mi vida

In een live-opname uit augustus 2012 zingt de Argentijnse Adriana Varela de tango Toda mi vida, een lied vol met liefdesverlangen van de dichter Contursi naar zijn onbereikbare Gricel. Prachtig genuanceerd/ongenuanceerd gezongen. De stem van Adriana Varela lijkt rechtstreeks uit de arrabal van Buenos Aires te komen. Eén van de bezoekers op Youtube schrijft: “Haar stem, haar interpretatie bezorgen je kippenvel. Wie er niet door bewogen wordt, heeft ijs in de aderen in plaats van bloed”.

Nummer 

Toda mi vida

En nu dat je ver weg bent en je mij hebt weten te vergeten, ben ik een passage uit je leven, niets meer.

In het hoge tempo van de uitvoering van Troilo/Fiorentino valt het niet zo op, maar Toda mi vida is een liefdesverdrietlied vol van verlangen. De dichter, José Maria Contursi, spreekt zijn verlangen uit naar een geliefde die er niet meer is, die verdwenen is, die haar eigen weg is gegaan. Die geliefde is Susana Gricel Viganó, kortweg, Gricel, die in 1934, op 14-jarige leeftijd de toen 23-jarige Contursi ontmoette. De liefdesvonk sloeg over, maar tot een relatie kwam het pas veel en veel later, in 1962. Ten tijde van deze tango, 1941, was Contursi, hoewel getrouwd, nog steeds overduidelijk hoteldebotel van Gricel, zoals blijkt uit dit lied en tal van andere tangos die aan haar wijdde.

Volledige vertaling
Nummer 

Adriana Varela: Los cosos de al lao

De Argentijnse Adriana Varela is een bekende tangozangeres. Haar hese, rauwe stem trekt meteen de aandacht. “Me gusta tu voz de barrio, Adriana!” schrijft een bezoeker op Youtube. Hier zingt ze, heel toepasselijk, de tango Los cosos de al lao, die gaat over de tristesse van de arrabal, de woonbuurten van Buenos Aires. Het Youtube-filmpje uit is 2011. De opname is evenwel uit 2003, een buitenconcert in Buenos Aires.

Como dos extraños

Het zonlicht verbleekte toen ik luisterde naar je koele praat.

Als twee vreemden, zo luidt de titel van dit lied. Zo’n titel belooft natuurlijk niet veel goeds. De tekstzanger keert terug naar de voormalige geliefde, uit eenzaamheid en in de hoop dat het nog goed komt. De ontmoeting is geen succes: “Het zonlicht verbleekte toen ik luisterde naar je koele conversatie.” Daarop breekt het hart van de tekstzanger in duizend stukken, hij beseft de vergissing die hij begaan heeft.

Aan de bron van deze tango schijnt een waargebeurd verhaal ten grondslag te liggen. Bij het Marabú-caberet (waar Fiorentino in 1937 debuteerde bij het orkest van Anibal Troilo en waar veel andere grote orkesten gespeeld hebben), bij dit cabaret dus werkten twee knappe jongelui, een serveerster en een ober. Ze worden verliefd en gaan samenwonen. Op een dag komt een man de club binnen en begint de serveerster uit te schelden en te slaan. Uit de huwelijkspapieren die hij toont blijkt dat ze zijn vrouw is en ze moet met hem mee. Twee jaar later, de ober is nog steeds doodongelukkig van verdriet en wordt door zijn vrienden aangespoord zijn lief op te zoeken. Als hij haar in de Argentijnse provincie Córdoba ergens achter een toonbank vindt, is hij ontsteld. Ze oogt verfomfaaid en vermoeid. Ze is dik, tandeloos en haar mooie haren is ze kwijt. De ober reist terug naar de Marabú en voelt zich nog beroerder dan daarvoor. Bron: https://es.wikipedia.org/wiki/Marab%C3%BA_(cabar%C3%A9).

Volledige vertaling