Noelia Hurtado y Carlitos Espinoza – Cristal

Poetry in motion, dat is wellicht de beste beschrijving van hoe Noelia Hurtado en Carlitos Espinoza hier dansen. Bijna elke nuance in de muziek wordt in hun dans geïnterpreteerd. Prachtig. De tango waarop ze hier dansen, is de tango Cristal van Mores en Contursi. Deze demonstratie vond plaats tijdens het Mediterranean Summer Tango Festival in Poreč, Kroatie, 2013. De muziek die klinkt is van het orkest van Anibal Troilo, de stem is van Alberto Marino.

Nummer 

Desencanto

Het leven misgunde mij de vooruitzichten die mijn moeder mij in de wieg toezong.

Op de dansvloer is dit één van de verdrietigste tango’s die er bestaan. De muziek van “Desencanto” is een mix van weemoed, duister verdriet en knagende pijn. De liedtekst is daarmee volledig in lijn. De tekst gaat over kinderdromen en hoe die door het leven gefnuikt worden. Prachtig is de regel over de moeder die het kind in de wieg bedriegt door de zonnige vooruitzichten die ze haar kind toezingt, en die hem, veel later dus en buiten haar schuld, door het leven niet gegund worden. Uiteindelijk blijkt er, heel subtiel, ook liefdesverdriet in het spel: er is sprake van een liefdespartner die bedrog pleegt. Het lied eindigt met de tekstzanger als zombie: hij voelt niet, hij luistert niet, ook niet naar zijn hart.

Niet toevallig zijn muziek en tekst van deze tango van één en dezelfde persoon, de beroemde Enrique Santos Discépolo: tekstschrijver, componist, acteur, toneelschrijver en filmregisseur (1901-1951). Zijn bijnaam was Discepolín. Zijn doorbraak kwam in 1928 met de tango Esta noche me emborracho. In datzelfde jaar ontmoette hij zijn grote liefde en vaste levenspartner, de Spaanse zangeres Tania (Ana Luciano Divis). Discepolín is vooral bekend door zijn ironisch getinte, maatschappijkritische tangos als Cambalache en Gira, Gira, maar hij schreef ook andersoortige tangos: romantische, expressionistische (Soy un arlequin), gepassioneeerde (Canción desesperada) en nostalgische (Carillon de la Merced). Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Enrique_Santos_Disc%C3%A9polo

Volledige vertaling
Nummer 

Canción desesperada

Ik ben een hardnekkige vraag die zijn pijn en jouw verraad van de daken schreeuwt.

De Bob Dylan van de tango, dat is Enrique Santos Discépolo (1901-1951). Prachtige teksten schreef hij en heel divers: romantische, wrede, politieke en sentimentele teksten, steeds met verrassende beeldspraken. Het onderwerp van deze Canción desesperada, een tango uit 1945, is liefdesverdriet. Verrassend is dat de tekst zelf aan het woord is, de tekst bezingt zichzelf: “Ik ben een wanhopig lied,” zo luidt de beginregel. De tekst beklaagt de dichter die in de liefde wreed bedrogen is: “Waarom, vraag ik me af, ja waarom hebben ze mij geleerd lief te hebben, als mijn liefde gedood werd door jou lief te hebben?

Volledige vertaling