Morgen hijsen we het anker

Chris Zaal, Morgen hijsen we het anker, olieverf op doek, 50 x 50 cm (verkocht)

Morgen hijsen we het anker, zo heet de gelijknamige tango Mañana zarpa un barco van Demare en Manzi, hier verbeeld als schilderij. In het lied geniet een matroos van zijn vrije tijd aan wal: even vaste grond onder de voeten. Hij wil dansen met zijn meisje:“Laten we dansen tot de echo van de laatste maat,” zeg hij haar, “morgen hijsen we het anker, misschien kom ik niet meer terug”. Zijn meisje huilt. Hij, de zeeman, heeft geen idee waarom: “Laten we dansen,” zegt hij, “laten we vergeten”. Hoe het afloopt zegt het lied niet. Maar terug op zee, op het ritme van de golven, droomt onze matroos ’s nachts weer van de tango.

Meer over dit schilderij

Céline Giordano et Alexis Quezada – Dime mi amor

Mei 2017. Céline Giordano en Alexis Quezada geven een demonstratie bij Clermont Tango, Frankrijk. Prachtig gedanst, heel milonguero en lekker eigenzinnig. Alexis is Chileen, Céline Française. In deze video lijken ze levensgroot, maar ik heb dit tweetal een keer in het echt ontmoet en ze zijn een kleiner dan ik dacht. Ook voor een Française is Céline niet echt groot, ik kijk zou zo maar over haar heen kijken. De muziek die speelt is van het orkest van Juan D’Arienzo, de stem is van Hector Mauré.

Nummer 

Tres Esquinas – Alexis y Celine, Munich 2019

Januari 2019: Alexis Quezada en Céline Giordano zijn op tournee, geven workshops en ook demonstraties. Hier zijn ze in München en interpreteren ze de tango Tres Esquinas. Prachtig gedanst. Ik ben een groot bewonderaar van de minimalistische stijl van Alexis en Céline. De wonderschone muziek is van Angel D’Agostino en zijn Orquesta Típica, de stem is van Angel Vargas.

Nummer 

Marina y Alexis bailan ‘No nos veremos más’

Alexis Quezada is een van mijn tangohelden. Zijn stijl is simpel, kaal bijna, maar o zo muzikaal. Prachtige schlemiel. Kijk hoe hij op het einde rondloopt in zijn jasje. Hier danst hij met Marina Lienhardt de tangowals No nos veremos más. Tijd en plaats: 2009, Milonga Casa Valencia in Barcelona. Leuke milonga trouwens, met die waxinelichtjes op de tafels en dat verlichte gat waar die mensen staan te kijken. Het orkest dat speelt is van Lucio Demare, de stem is van Raúl Berón.

Alexis y Céline bailan en Montpellier

Alexis Quezada en Céline Giordano dansen Mañana zarpa un barco. Alexis Quezada is een van mijn favoriete dansers. Chileen van afkomst, nu wonend in Montpellier (Frankrijk). Ik bewonder vooral zijn stijl: hij danst heel clean en minimaal milonguero, ingehouden en nonchalant, maar prachtig. Na Mañana zarpa un barco (door het orkest van Di Sarli met zanger Roberto Rufino) komt nog een toegift: Milonga Negrito.