Maja Petrović & Marko Miljević – Un momento

November 2023, Studio Rada, Tokio. De Joegoslavische dansers Maja Petrović en Marko Miljević zijn op tournee en geven een demonstratie. Hier interpreteren ze de tangowals Un momento. Prachtig gedanst en gedraaid, zoals altijd. De muziek die speelt is van het orkest van Anibal Troilo, de stem is van Raúl Berón.

Nummer 

Juan Amaya y Valentina Garnier – Rosicler

Februari 2022, Milonga Malena in Salón Maribu. Juan Amaya en Valentina Garnier demonstreren hun interpretatie van de tango Rosicler. Prachtig gedanst, heel muzikaal. Juan en Amaya hebben in Buenos Aires meerdere keren in de finale van de Mundial de Tango gestaan. De muziek die speelt is van het orkest van Anibal Troilo, de stem is van Alberto Marino.

Nummer 

Garúa

Zelfs de lucht begint te huilen.

In de tekst van de tango Garúa regent het; Garúa is Spaans voor motregen. Het motregent buiten op straat en binnen ook, binnen in het hart van de tekstdichter. Gebroken is hij, diepverdrietig. De oorzaak: liefdesverdriet. De dichter wil de herinnering aan zijn geliefde het liefst afscheuren, wegsmijten, vergeten, maar dat lukt niet. Het tweede couplet is een tweespraak tussen het hart van de dichter en de motregen. Zijn hart is gebroken, sleept zich voort op de stoep en de gefnuikte liefde heeft een wolkbreuk van kille, koude miezerregen veroorzaakt. Zelfs de lucht begint te huilen en hij, hij lijkt wel een geest, nog steeds op zoek naar haar.

Aníbal Troilo was 29 jaar oud en had, met wisselende tekstdichters, al negen van zijn eigen composities opgenomen, toen hij met zijn orkest de hoofdattractie was van het Tibidabo-cabaret gelegen aan de Corrientes-straat 1244 tussen avenidas Libertad en Talcahuano. Op een avond, tijdens een pauze van het orkest, liet Troilo de in het publiek aanwezige tekstdichter Enrique Cadícamo naar hem toekomen en vroeg hem om naar een tango te luisteren die hij had gecomponeerd, om te zien of hij er tekst aan kon toevoegen. Ze gingen naar de zolder waar de muzikanten zich omkleedden en met bandoneon en geneurie liet hij de melodie horen. Cadícamo noteerde de muziek en toen hij bij zonsopgang naar huis liep, viel er een lichte motregen en op dat moment viel hem de openingszin van de tekst in: “Garúa.. Alleen en verdrietig op het trottoir”. Hij werkte aan de tekst toen hij thuiskwam, sliep, ging verder toen hij opstond, hielp zichzelf met een kleine piano die hij thuis had en keerde die avond met de tekst terug naar Tibidabo. Toen ze weer op zolder met Troilo repeteerden, hoefden ze alleen een wijziging aan te brengen in de laatste acht maten van het tweede deel om de muziek aan de tekst aan te passen. Twee dagen later was Troilo al aan het repeteren met zanger Francisco Fiorentino; het duurde even maar uiteindelijk vonden orkest en zanger een versie die hen tevreden stelde.

Troilo’s orkest nam het nummer op op 4 augustus 1943 met de stem van Fiorentino voor RCA Victor. Twee dagen later nam Pedro Laurenz het op met de stem van Alberto Podestá voor Odeon. Op 6 september nam Mercedes Simone het op voor Victor en op 27 september deed Tania het voor Odeón. Alberto Gómez nam het op in Cuba en Hugo del Carril zong het in de film Los dos rivals (1944). Op 9 januari 1962 nam Troilo Garúa opnieuw op, dit keer met de zang van Roberto Goyeneche en met een andere, meer melodieuze versie. Bron: https://es.wikipedia.org/wiki/Gar%C3%BAa_(tango)

Volledige vertaling
Nummer 

Carlitos Espinoza y Majo Martirena, Corazón no le hagas caso

Oktober 2019, Tangoball in het Künstlerhaus te München. De Argentijnse dansers Carlitos Espinoza and Majo Martirena interpreteren de tango Corazón, no le hagas caso. Mooi kalm gedanst, het drama van dit prachtige lied volgend. De muziek die speelt is van het orkest van Aníbal Troilo, de zang is van Francisco Fiorentino.

Majo Martirena werd geboren in Uruguay, waar ze op 16-jarige leeftijd begon te dansen. Als danseres en docent heeft ze in verschillende steden van dat land gewerkt, totdat ze door Dana Frigoli werd uitgenodigd om deel uit te maken van haar gezelschap DNI Tango in Buenos Aires. Ze werkte daar zes jaar als docent en danseres van het gezelschap. Majo is de vaste partner van Rodrigo Fonti, met wie ze voornamelijk open danst. Hier danst ze met Carlitos Espinoza, die tot aan zomer 2019 een wereldberoemd koppel vormde met Noelia Hurtado. Hier treedt hij dus op met Majo Martirena.

Fernando Carrasco y Maria Ines Bogado “Mi Tango Triste”

December 2019, The Living Milonga, Roma. Fernando Carrasco en Maria Ines Bogado interpreteren “Mi Tango Triste”, een tango van Troilo en Contursi. Zo hartstochtelijk dit lied is, zwaar van liefdesverdriet, zo heftig wordt het ook gedanst. De prachtige muziek is van het orkest van Anibal Troilo, de stem van Alberto Marino.

Nummer 

Sombras nada más

En als een geest bleef ik achter, bevend, het zeeblauw van jouw ogen missend die zich voor mij gesloten hebben, zonder te zien dat ik zo ben…

Alleen maar schaduwen, zo luidt de Nederlandse vertaling van deze tango Sombras nada más. Die schaduwen slaan op het leven van de tekstdichter dat somber en duister is omdat hij de liefde van zijn leven moet missen. Verloren in eenzaamheid, zo moet de dichter verder leven. De tekstdichter beklaagt zich, eenzaam en verdrietig als hij is, dat de geliefde hem niet meer kan zien. Heel even was er licht in zijn leven toen de geliefde verscheen: een vuurvliegje was ze, met zeeblauwe ogen. Wat ertussen gekomen is, wat de breuk veroorzaakt heeft, zegt het lied niet. De tekstdichter “stort zijn bloed uit aan de voeten van de geliefde” om te bewijzen dat hij niet meer kan liefhebben.

De tango Sombras nada más werd in 1940 geschreven door Francisco Lomuto (muziek) en José Maria “Katunga” Contursi (tekst). Het lied is gewijd aan een werkelijk bestaande persoon: Susana Gricel Viganó. Rond 1935/36 — Katunga was 25, zij was 16 jaar oud— ontvlamde tussen hen een heftige liefde. Contursi, die bekend stond als een vrouwenversierder, een Don Juan, koos daarop echter voor zijn huwelijk (hij was getrouwd en had een kind). Maar zijn passie voor Gricel bleek geen eendagsvlieg. Ondanks de verbroken relatie bleef de liefde knagen. De gefnuikte liefde tussen Katunga en Gricel werd een vruchtbare dichtader waaruit vele tango’s zijn ontsproten. In het oeuvre van Contursi zijn, gezien de hartstochtelijke thematiek, zeker een veertigtal tango’s gewijd aan zijn smartelijke liefde voor Gricel, geschreven in de periode 1937-1949. Bron: http://tangosalbardo.blogspot.com/2020/10/los-tangos-que-le-debemos-gricel.html

Volledige vertaling

Garras

Ik heb het gevoel dat mijn leven wegglijdt… en jij huilt niet om mij. Ik zoek troosteloos naar jouw warmte en je bent er niet.

Heftig lied, dit Garras. Het onderwerp is liefdesverdriet, meer in het bijzonder de onbereikbaarheid van de geliefde die niet thuis geeft. De titel, Garras, betekent “klauwen”. De klauwen slaan op het verdriet van de tekstdichter, op zijn smarten die als klauwen vastgrijpen in zijn ziel, die zijn hart verscheuren. In het lied is er sprake van een ontmoeting, de tekstdichter wacht op zijn geliefde. In het derde couplet is de geliefde blijkbaar gearriveerd, er is sprake van vergiffenis en begrip maar de liefde waar de tekstdichter op hoopt, is onbereikbaar. De tekstdichter blijft achter, eenzaam en huilend.

De tango Garras is onderdeel van een hele sequel, namelijk de werkelijk bestaande love story tussen de tekstdichter van dit lied, José Maria Contursi (1911-1972) en Susana Gricel Viganó (1920-1994), beter bekend als Gricel. Contursi wijdde een hele sesie tango’s aan deze liefde die lang onbereikbaar bleef. Het tweetal ontmoette elkaar voor het eerst bij een radioshow in Buenos Aires. Ze waren toen 24 respectievelijk 15 jaar oud. Twee jaar later, toen Contursi ging kuren in Capilla del Monte, de woonplaats van Gricel in de bergen van de provincie Córdoba, sloeg de vlam in de pan. De liefde ontvlamde. Maar toen puntje bij paaltje kwam koos Contursi voor zijn gezin. Contursi was getrouwd en had kinderen. Daarna zou Gricel ook trouwen en een dochter krijgen. Maar Contursi bleeft naar zijn Gricel verlangen en er ontstond een hele reeks van aan haar gewijde tango’s. Eentje daarvan, Gricel (1942), droeg zelfs als titel haar naam, waarmee de liefdegeschiedenis openbaar werd. Nog weer veel later, in 1962, ontmoetten ze elkaar weer. Contursi was 51 jaar oud en weduwnaar, Gricel 42 en gescheiden. Daarna bleven ze elkaar zien. Er ontstond een relatie. In 1967 trouwden ze waarna, tot aan de dood van Contursi, nog vier gelukkige huwelijksjaren volgden. Bron: https://www.todotango.com/english/history/chronicle/113/Gricel/

Volledige vertaling
Nummer 

Fausto Carpino & Stephanie Fesneau – Me quede mirandola

Juni 2015, L’Aquila Tango Festival & Marathon, Italië. Het danspaar Fausto Carpino en Stephanie Fesneau interpreteert de tango Me quedé mirandola. Prachtig gedanst: de walsjes van Fausto en Stephanie vind ik geweldig, maar ook deze tángo wordt fenomenaal gedanst. De muziek die speelt is van het orkest van Anibal Troilo, de stem is van Alberto Marino.

Fernando Sanchez y Ariadna Naveira – Siga el Corso

Oktober 2009, Milonga Parakultural in Salon Canning, Buenos Aires. De nog jonge Fernando Sanchez en Ariadna Naveira dansen de tango “Siga el Corso”. Prachtig gedanst en Fernando en Ariadna dansen zowaar ook nog even een stukje close. Ariadna is de dochter van tangodans-vernieuwer Gustavo Naveira en de zus van Federico Naveira, ook een tangodanser. De muziek die klinkt is van het orkest van Anibal Troilo, de stem is van Alberto Marino.

Nummer 

Stephanie Fesneau y Fausto Carpino – Yuyo verde

Juni 2022. Stephanie Fesneau en Fausto Carpino dansen de tango Yuyo verde van Domingo Federico en Homero Expósito. Werkelijk prachtig gedanst. Hun walsen zijn altijd wonderschoon van dynamiek, maar deze tango is ook prachtig. Alleen de locatie van deze performance achterhalen lukt mij niet. De video is gepost door Tango Pasión Radio, een Italiaans radiostation. De muziek die klinkt is van het orkest van Anibal Troilo, de stem van Floreal Ruiz.

Nummer 

Fausto Carpino y Stephanie Fesneau – Cada dia te extraño más

Februari 2013 in tangosalon Griseta de Montpellier, Frankrijk. De Italiaan Fausto Carpino en de Française Stephanie Fesneau dansen er de tango Cada dia te extrano mas. Fausto en Stephanie spelen een thuiswedstrijd, want ze geven op die plek ook les, Fausto is ook een van de DJ’s. De muziek die speelt is van het orkest van Anibal Troilo, de stem van Francisco Fiorentino.

Lo que vos te merecés

Wat heb je? Huil je? Wees niet zo. Het was niet alleen jouw schuld dat ik alles, alles kwijt ben.

Prachtige tango, deze Lo que vos te merecés, oftewel “Dat wat je verdient”. De tekst heeft een verhalende vorm. Het verhaal begint met een geliefde die onverwacht terugkeert naar haar ex. Haar plotselinge verschijning verrast hem totaal, hij vergeet haar bijna een hand te geven. Hij, de ex, heeft niet veel te makken. Hij bewoont een kale kamer. Hij zit blijkbaar aan de grond, ten gronde gericht na de dwaze verliefdheid die deze dame betrof. Zij, de dame, heeft het klaarblijkelijk beter gedaan, zij hoeft geen honger en dorst te hebben, haar leven móet wel een feest zijn. Maar wat blijkt: ze keert terug vol spijt. Ze is bedrogen. Haar grootheidswaanzin is over, nu krijgt ze haar verdiende loon. Hiermee eindigt het verhaal. Een open einde dus, want de afloop krijgen we niet te horen.

Volledige vertaling