Fueron tres años

Laat me je lippen kussen, slechts voor even, en dan zal ik gaan. Verbreek deze kwelling, want je zwijgen zegt me reeds tot ziens.

Een moeizame relatie van drie jaar en dan een afscheid, daarover handelt dit lied. Er is een minnaar die spreekt en een geliefde die zwijgt. Die stilte spreekt boekdelen, die stilte houdt reeds het afscheid in. Toch houdt de minnaar vol: hij voelt het vuur van haar afscheidskus, hij voelt de liefdestranen. In deze tearyerker speelt de herinnering aan drie moeilijke jaren de hoofdrol, de kwelling van een asymmetrische liefdesrelatie. De auteur van deze tango, Juan Pablo Marín, was een gitarist, singer en tekstschrijver afkomstig uit Plaza Huincul in de Argentijnse provincie Neuquén. Op een avond zat hij met een andere dichter, Julio Camilloni, in een café tegenover Radio El Mundo. Bij een paar koffies en drankjes bekende deze hem het verhaal van zijn ongelukkige liefde. Marin zette zijn verhaal op muziek. Het lied werd een grote hit in de Latijnsamerikaanse wereld (in de tango en daarbuiten) en zette Marín, toendertijd 28 jaar oud, op de kaart. Bron: http://www.tangobythesea.com/2015/03/fueron-tres-anos-it-has-been-three-years.html

Volledige vertaling

Fumando espero

Geef mij de rook uit je mond, geef me die, opdat het vuur in mij ontbrandt.

Dit lied dat stamt uit 1922, toen roken nog sexy en opwindend was. “Al rokend wacht ik”, zo luidt de titel. Dat wachten is op de geliefde die ook rookt. Het lied vermengt suggestief de passie van de liefde met het vuur van de sigaret. Het lied is mede zo sterk vanwege de melodieuze, bijna swingende zinnen. Uit het laatste couplet: sus espirales son sueños celestiales, oftwel zijn (rook)spiralen zijn hemelse dromen. Die spiralen vormen op hun beurt glorieuze wolken waarin de vuurpunt van zijn sigaret straalt als een heldere ster. De sigaret niet alleen als naspel (derde couplet), maar ook als voorspel.

Deze tango van Spaanse origine werd in Argentinië geïmporteerd door zangeres Tania, de partner van Enrique Santos Discepolo. Het lied werd in Buenos Aires al snel een succes en werd voor het eerst in een instrumentale versie opgenomen door Roberto Firpo. Rosita Quiroga nam het op voor het Victor-label in juli 1927. Ignacio Corsini nam het op in december 1927 met de teksten aangepast aan de mannelijke zanger. In de jaren 50 werd deze tango erg populair. Hector Varela, in 1955 voor het Columbia-label, en Carlos Di Sarli in 1956 voor het Victor-label, namen het succesvolle nummer op met de stem van Argentino Ledesma. Ook in de populaire muziek duikt het nummer regelmatig weer op, zij het vaak als persiflage op deze uitvoering van Sara Montiel (een fragment uit de film El Último Cuplé).

Volledige vertaling
Nummer 

Dana Frigoli and Adrian Ferreyra – Fumando espero

Het orkest van Carlos Di Sarli speelt Fumando Espero, Argentino Ledesma zingt de tekst en Dana Frigoli en Adrian Ferreyra interpreteren dit nummer ten tijde van het derde Embrace Berlin Tango Festival 2016 in Berlijn. Dana Frigoli is danseres, choreograaf en docent. Ze studeerde aan Escuela Nacional de Arte Dramático en werkte voor grote gezelschappen als performer en choreograaf. Ze ontwikkelde de TTC-techniek (Conceptual Tango Technology) die dansers in staat stelt om een ​​manier te vinden om hun eigen tango verder te ontwikkelen, door begrip van de werking van tegengestelde energieën in het lichaam. In 2005 opende ze in Buenos Aires haar op dit concept gebaseerde dansschool: DNI Tango. Adrian Ferreyra bracht het grootste deel van zijn jeugd door in de Argentijnse plaats Neuquén, waar hij op 9-jarige leeftijd toevallig in aanraking kwam met de tango. In 2002 werd hij docent. In 2004 ontmoette hij Dana Frigoli en vanaf dat moment werkt hij met haar samen.

Nummer