Andres Bravo y Carolina Jaurena – Secreto

Zaterdag 13 january 2018, de All Night Milonga in de Stepping Out Dance Studios, New York City. Andres Bravo en Carolina Jaurena interpreteren de tango “Secreto”. Een beetje showy, maar energiek gedanst, met leuke pasjes en toch ook mooi verbonden. Andres en Carolina zijn een gelegenheidspaar. Ze zijn New York based, beiden geven, elk afzonderlijk, tangoles en workshops. De muziek die speelt is van het Orquesta Tipica Francisco Canaro, de stem is van Ernesto Famá.

Nummer 

3 x Yo no sé que me han hecho tus ojos

Dit nummer wordt hieronder vertoond in achtereenvolgens muziek, tekst en dans.

MuziekFrancisco Canaro
TekstFrancisco Canaro
Jaar1930
Tango.infohttps://tango.info/T0370030582
El Recodohttps://www.el-recodo.com/music?S=Yo+no+s%C3%A9+que+me+han+hecho+tus+ojos
Todotangohttps://www.todotango.com/english/music/song/817/Yo-no-se-que-me-han-hecho-tus-ojos/

Yo no sé que me han hecho tus ojos

Ik weet niet wat je ogen met me hebben gedaan dat als ze naar me kijken, ze me met liefde vermoorden.

Uit 1930 dateert de tango Yo no sé que me han hecho tus ojos, oftewel: “Ik weet niet wat je ogen met me gedaan hebben”. In deze tango is de tekstdichter zwaar onder de indruk van een prachtig stel ogen. Het lijkt oprechte liefde. Of de liefde beklijft is niet duidelijk, maar die ogen, die boeien, die schitteren, die zijn goddelijke leidslijnen die het pad van de liefde uitstippelen. De tekstdichter kan alleen maar aan die ogen denken, van die ogen dromen, met als gevolg dat het hart er vol van is, vol van liefdesvuur.

Orkestleider Francisco Canaro schreef dit lied voor Ada Falcón, de zangeres die zo’n tien jaar zijn minnares was. Hun samenwerking begon in 1929. Canaro, die zich sterk tot Falcón aangetrokken voelde, werd door haar opvallende ogen geïnspireerd tot de tango Yo no sé que me han hecho tus ojos. In 1995 herinnerde zij zich in een kranteninterview: “Wat een ogen! Je kunt je niet voorstellen hoe ik was. Het was genoeg om naar de kuiltjes in mijn wangen, mijn tanden, mijn benen te kijken. Discépolo zei over mij: ‘Ze is zo goddelijk, dat het pijn doet om naar haar te kijken.'”

Falcón en Canaro waren minnaars omdat Canaro al met een Française getrouwd was. Canaro wilde zijn vrouw niet verlaten. Men zegt dat zijn vrouw een scheiding alleen wilde accepteren op voorwaarde dat Canaro zijn fortuin in gelijke delen met haar deelde. In 1935 besloot Ada Falcón oftewel La Joyita Argentina (“het Argentijnse juweel”) niet meer in het openbaar op te treden. In 1938 beëindigde ze haar carrière bij Francisco Canaro. In 1942 nam Ada Falcón haar laatste album op en trok ze zich totaal onverwacht volledig terug uit de artistieke wereld en nam haar intrek in een klooster. Ze overleed in 2002, op 96-jarige leeftijd. Ze werd begraven in het SADAIC-pantheon op de Chacarita-begraafplaats in Buenos Aires, op vier meter afstand van Canaro. Bron: https://es.wikipedia.org/wiki/Ada_Falc%C3%B3n

Volledige vertaling

Bailando me diste un beso

Tijdens het dansen voelde ik blij jouw liefdeskus op mijn gezicht en ik dacht dat het iets betekende, dat je me de goedheid van je liefde aanbood.

De titel van deze wals klinkt veelbelovend: Bailando me diste un beso, oftwel: “Al dansend gaf je mij een kus”. De tekst heeft evenwel niet veel om het lijf. De hoofdpersoon uit het lied danst met een leuke vrouw en voelt al dansend een kus op zijn gezicht. Daarvan wordt hij helemaal warm. Na afloop realiseert hij zich dat alles misschien wel verbeelding was, dat hij nooit de warmte van haar mond heeft gevoeld. De tekst geeft geen nadere details. “Schatje, waar ben je?”, smeekt hij haar in het refrein, “Jij die me dansend een kus gaf, jij die mijn ziel vulde met hoop.”

De niemendalligheid van deze tekst past bij de tijd waaruit deze stamt. De enige bekende opname is van Francisco Canaro uit 1952 en dat is de tijd dat de populariteit van de tango begon te tanen. Veel tangoteksten uit de vijftiger jaren zijn sentimenteel zonder veel diepgang. Maar dit geldt niet voor alle teksten uit die tijd. De dichter Cátulo Castillo schreef in de vijftiger en zestiger jaren bijvoorbeeld prachtige teksten die onder andere uitgevoerd werden door het orkest van Anibal Troilo.

Volledige vertaling

Maja Petrović & Marko Miljević – Bailando me diste un beso

Tango Frostbite is een winters tangofestival in Helsinki. De negende editie is in februari 2023. Hier kijken we naar een demonstratie uit februari 2017. Maja Petrović en Marko Miljević dansen de wals Bailando me diste un beso, oftwel “Al dansend gaf je mij een kus”. De commentaren op Youtube zijn lovend: “Ze zouden naar Argentinië moeten komen om daar les te geven”. De muziek die klinkt is van het orkest van Francisco Canaro, de stemmen zijn van Alberto Arenas en Mario Alonso.

Gaston Torelli e Noelia Hurtado – La melodia del corazon

Gaston Torelli en Noelia Hurtado dansen een tweede toegift bij een optreden in Maison Musique, Rivoli (Piemonte, Italië), november 2011. Het nummer dat ze interpreteren is La melodia del corazon. In 2011/2012 dansten Gaston Torelli en Noelia Hurtado een tijdje samen. Leuk om te zien hoe deze twee eigenzinnige dansers met elk een eigen stijl elkaar beïnvloeden. Ik meen dat het hier toch vooral de muzikaliteit van Gaston Torelli is, die domineert. De muziek die speelt is van het orkest van Francisco Canaro, de stem is van Francisco Amor.

3 x Sentimiento gaucho

Dit nummer wordt hieronder vertoond in achtereenvolgens muziek, tekst en dans.

MuziekFrancisco Canaro, Rafael Canaro
TekstJuan Andrés Caruso
Jaar1924
Tango.infohttps://tango.info/T0370000115
El Recodohttps://www.el-recodo.com/music?S=sentimiento+gaucho
Todotangohttps://www.todotango.com/musica/tema/607/Sentimiento-gaucho/

Sentimiento gaucho

Een man kan uit jaloezie zelfmoord plegen, maar het is hem vergeven als het gaat om de hartstochtelijke liefde voor een vrouw.

Deze Sentimiento gaucho is een tango uit 1924, van de hand van de gebroeders Rafael en Francisco Canaro. De tekst is een verhaal in een verhaal. In het eerste couplet bevinden we ons in een duister, tochtig pakhuis waar zwervers onderdak vinden. In een van de donkere hoeken bevindt zich een dronkaard, en die vertelt de tekstdichter zijn geschiedenis die in de volgende twee coupletten uit de doeken wordt gedaan. Die geschiedenis betreft een geliefde die vertrok naar een andere man. De verteller, de aan lager wal geraakte dronkenlap, blijft onthutst achter. Hij hield oprecht van de dame in kwestie, het was de liefde van zijn leven. Hij gunt haar een nieuw leven, maar zijn liefde voor haar was zo sterk, zo krachtig dat hij wel zelfmoord had kunnen plegen. Maar het werd dus een bestaan als dakloze…

In 1924 schreef het platenlabel Nacional een wedstrijd uit voor componisten. De ingeleverde tango’s werden in de bioscoop Grand Splendid uitgevoerd door het orkest van Roberto Firpo — instrumentaal, want het ging om de muziek. Het publiek mocht in verschillende rondes stemmen, en uiteraard werden er ook pogingen gedaan om de zaak te bedriegen. Eerste werd uiteindelijk de tango Sentimiento gaucho van de gebroeders Canaro, tweede Pa que te acordés van Lomuto, derde Organito de la tarde van Firpo. De tango Sentimiento gaucho had aanvankelijk geen tekst, die werd pas een jaar later toegevoegd.

Sentimiento gaucho viel in 1943 ten prooi aan de censuur. Want zo’n haveloze dronkaard, dat kon natuurlijk niet. Evenmin de liefdescapriolen van de geliefde die valt voor de verleidingskunsten van een ander, ook dat werd als immoreel beschouwd. De tekst werd op een aantal plekken aangepast. In 1947 werd het nummer in gecensureerde vorm opgenomen door het orkest van Francisco Canaro, met Nelly Omar als zangeres. Bron: https://es.wikipedia.org/wiki/Sentimiento_gaucho

Volledige vertaling

Gustavo Negrotto y Laura Collavini, Mano a mano

November 2017, milonga Abrazando tangos, Buenos Aires. Gustavo Negrotto en Laura Collavini dansen de tango Mano a mano in canyengue-stijl. Mooi speels gedanst. Gustavo en Laura zijn canyengue-specialisten. Ze geven les, organiseren de buitensalon La Glorieta de Versailles bij de bushalte Arregui y Glorietta de Versailles en reizen over de wereld. De muziek die speelt is van het orkest van Franciso Canaro, de zang van Roberto Maida.

Canyengue, ontstaan ​​in de jaren 1920 en 30, is de oudste vorm van de Argentijnse tangostijl en wordt gekenmerkt door een innige omhelzing en een lichte “V” -houding. Dansers buigen tijdens het dansen hun knieën, gebruiken allemaal korte passen – om het toen populaire ‘staccato’-ritme te volgen, soms met overdreven lichaamsbewegingen. De muziek uit deze tijd had een sneller, pittiger tempo waardoor de dans een ritmisch gevoel kreeg, vergelijkbaar met dat van moderne milonga. Bron: https://www.tanguito.co.uk/tango-culture/discover-tango/argentine-tango-dance-styles/

Nummer 

Ney Melo y Jennifer Bratt: Milonga del 900

Deze video van het Fire & Ice Festival is van januari 2013. We zijn in de Michigan Argentine Tango Club, Ann Arbor, Michigan. Ney Melo en Jennifer Bratt dansen er de Milonga del Novecientos. Hier geen spektakel, alleen maar basispassen, maar die worden mooi muzikaal en ontspannen gedanst. De muziek is van het orkest van Francisco Canaro, de stem is van Ernesto Famá.

Ney Melo groeide op in New York City en ontving een beurs voor de prestigieuze Regis High School in Manhattan. Na de universiteit werkte hij voor een investeringsbank in Wall Street, maar na de aanslagen van 11 september 2001 ontdekte hij de tango en besloot hij zijn droom elders na te jagen, in Buenos Aires. Ney studeerde tango bij meesters van de Villa Urquiza en moderne salonstijlen. De tangoschool TangoVida van Ney Melo en zijn (voormalige) partner Jennifer Bratt, opgericht in 2007 in de Nob Hill-buurt van San Franciso, was verantwoordelijk voor het herintroduceren van de traditionele salonstijl bij de jonge generatie tangodansers aan de westkust. Bron: http://dancemanhattan.com/instructors/ney_melo

Nummer 

Melisa Sacchi y Cristian Palomo – Gricel

Plaats en tijd van deze video: New York, september 2017. Melisa Sacchi en Cristian Palomo dansen hun interpretatie van Gricel. Dit paar is het jaar ervoor wereldkampioen tango geworden en danst prachtig. Ongelooflijk hoe vloeiend Cristian Palomo beweegt: hoe zacht hij stapt, hoe mooi hij draait. En leuk om te zien hoe Cristian naar Melisa kijkt: als een ondeugende, verliefde jongen. De muziek is van het orkest van Francisco Canaro, de stem is van Eduardo Adrián.

Nummer 

Vanessa Gauch y Esref Tekinalp – Se dice de mí

Ter gelegenheid van het 4e TangoLovers Festival 2018 in Athene dansen de Franse Vanessa Gauch en de Turkse Esref Tekinalp hun interpretatie van de milonga “Se dice de mí”. Mooi klein en lichtvoetig gedanst. Zoals bijna alle andere demonstraties van Se dice de mi is de openingsscene een soort verleidingsspel tussen dame en heer. In dit geval is dit onderdeel niet onnodig theatraal. Sinds 2010 werken Vanessa en Esref samen in de dansschool InstanbulTANGO, zie http://tangoloversfestival.gr/cv-esref-vanessa. De muziek is van het Quinteto Pirincho van Francisco Canaro.

Nummer 

Peppe Di Gennaro y Adelma Rago – Desencanto

Peppe Di Gennaro en Adelma Rago vormen een Italiaans tangokoppel, tenminste, dat denk ik. Het internet biedt vele waarlijk prachtige dansjes van hen, maar verder bar weinig informatie. Hier dansen ze hun interpretatie van de triest-melancholische tango “Desencanto” van Enrique Santos Discépolo. Mooi gedanst, helemaal in de sfeer van de muziek. De muziek die speelt is van het orkest van Francisco Canaro, de stem is van Roberto Maida.

Nummer 

Invierno

En kijkend hoe de koude winden van verlatenheid in mijn hart waaien, wil ik huilen.

Het nummer Invierno (“Winter”) is een in de salon veelgedraaide tango. Toch bestaat er maar één enkele uitvoering van, die van het orkest van Fransisco Canaro met zanger Roberto Maida. Het nummer gaat over de desolate ervaring van alleen zijn. De eenzaamheid wordt vergeleken met de kou van het winterseizoen, de sneeuw, de vorst, de kille nevels. De tekst suggereert liefdesverdriet als mogelijke oorzaak (“mi vida sin amor”), maar het hoofdonderwerp is een algeheel gevoel van melancholische tristesse en barre eenzaamheid.

Volledige vertaling
Nummer 

Noelia Hurtado & Pablo Rodríguez dance Poema

In deze video dansen Noelia Hurtado & Pablo Rodríguez de tango Poema. Noelia Hurtado is hier, juni 2007, nog piepjong en was toendertijd vast nog niet zo wereldberoemd als ze nu is. Pablo Rodriguez danste met Noelia Hurtado tot in het jaar 2011, daarna scheidden hun wegen. Deze interpretatie is opgenomen Alkmaar, ten tijde van het jaarlijkse tangofestival. Aan de kant een aantal bekenden uit de regio. De opname is van fotograaf Emil de Jong. De muziek die speelt is van het orkest van Francisco Canaro, zanger is Roberto Maida.

Nummer