Indiferencia

Ik zocht steun bij degenen van wie ik hield en wreed gaven ze me eenzaamheid.

Hard is de wereld, hard en wreed. Dat is de teneur van de tango Indiferencia, oftewel “Onverschilligheid”. De tekst van dit lied beschrijft de teleurstelling van iemand die op zijn levenspad tegen een muur aangelopen is. Ooit had hij een thuis, geld en vrienden, maar toen er tegenslag kwam, toen waren de vrienden geen vrienden meer, maar draaiden ze hem de rug toe. De tekstdichter is zoekende naar hoop, maar die hoop lijkt vertrokken, tot áchter de horizon. Moe en verslagen blijft onze protagonist achter, zijn liefdes-lot onvervuld.

Volledige vertaling
Nummer 

Humillación por Carlos y Dana

Augustus 2018, Milonga Parakultural, Salón Canning. Carlos Estigarribia en Dana Zampieri dansen de tango Humillacion van Biagi en Bahr. Mooi gedanst, met veel variatie in de tempi. Soms energiek, soms snel, dan weer mooi vertraagd. De muziek die klinkt is van het orkest van Juan D’Arienzo, de stem die zingt is van Hector Mauré.

In september van dit jaar werden Carlos en Dana publiekswinnaar van de Mundial de Tango 2022. In 2018 behaalden ze een officiële tweede plaats en in 2016 werd Carlos Estigarribia ook officieel tweede met een andere partner, met Maria Laura Sastria. Met Laura Sastria werd Carlos één jaar eerder hoofdstedelijk kampioen in het Campeonato Metropolitano de Baile de Tango de Buenos Aires 2015 en dat in álle drie de categorieën: tango, wals én milonga. Zie deze link voor een historisch overzicht van de winnaars van de Mundial de Tango, het Campeonato Metropolitano en andere kampioenschappen.

Nummer 

Ríe, payaso

Net als de clown houd ik ook van de droevige lach, mijn ziel is verbrijzeld en ook ik wil vergeten.

Als je afgaat op de speelse, dynamische muziek van het orkest van Juan D’Arienzo is Ríe, payaso (“Lach, paljas”) een blije, optimistische tango. Maar zoals zo vaak in de tango is de tekst zelf mínder vrolijk. Het lied is gebaseerd op het personage Canio uit de Italiaanse opera “Pagliacci” (Clowns) uit 1892 van Ruggero Leoncavallo. Tijdens Pagliacci’s beroemdste aria “Vesti la giubba” (“Trek je kostuum aan”) ontdekt Canio de ontrouw van zijn vrouw, maar moet hij doorgaan met de voorbereiding op zijn optreden als de clown Pagliaccio omdat “de show door moet gaan”. Deze aria wordt beschouwd als een van de meest ontroerende in het operarepertoire van die tijd (zie bijvoorbeeld deze uitvoering van Placido Domingo). In de tekst van de tango spiegelt de tekstdichter zich aan de clown: uiterlijk wil hij feestvieren, maar van binnen leeft bij hem een somber verdriet (liefdesbedrog) dat pas in het laatste, niet altijd gezongen couplet geopenbaard wordt.

Volledige vertaling
Nummer