Margarita Gauthier

Ik heb het boeket reeds verwelkte camelia’s meegebracht dat je me die dag aanbood als embleem van je liefde.

Margarita Gauthier is de titel van een tango met een prachtige, weemoedige melodie. Melodie én tekst zijn geïnspireerd op het verhaal van La dame aux camélias van Alexandre Dumas fils. Deze semi-autobiografische roman beschrijft de liefde van Armand Duval voor de aan tuberculose lijdende courtisane Marguerite Gautier. Hij aanbidt haar werkelijk en wenst haar voor zichzelf alleen, het is zijn wens met haar trouwen. Maar zijn vader, bezorgd om een schandaal, verstoot haar, Armand in de waan latend dat zij een andere minnaar heeft. Dan sterft zij en op haar graf wordt zij nog steeds aanbeden door haar Armand.

De muziek van de tango Margarita Gauthier werd in 1935 geschreven door componist Joaquín Mauricio Mora na het zien van een vertoning van de film Camille, een Amerikaanse stomme film uit 1926 die verloren is gegaan. Norma Talmadge deed zowel de hoofdrol als de productie. De film is gebaseerd op de toneelbewerking van La Dame aux Camélias van Alexandre Dumas fils, voor het eerst gepubliceerd in het Frans als roman in 1848 en als toneelstuk in 1852. Het stuk ging in première op 2 februari 1852 in het Théâtre du Vaudeville in Parijs, Frankrijk. Het was meteen een groot succes. Kort daarna zette de Italiaanse componist Giuseppe Verdi het verhaal op muziek in de opera La traviata uit 1853, waarin de vrouwelijke hoofdpersoon Marguerite Gautier (met “gue” en zonder “h”) omgedoopt werd tot Violetta Valéry. Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/The_Lady_of_the_Camellias

Volledige vertaling

Yo te bendigo

Ik zegen je ondanks het kwaad dat je me hebt aangedaan, zelfs als andere armen je strelen en omhelzen, in mijn hart is geen plaats voor wrok.

De tango Yo te bendigo is een lied van vergiffenis, van vergeving. De tekst speelt in een non-descripte arrabal, een buitenwijk in Buenos Aires. Het wordt licht, een haan kraait, in de verte blaft een hond, een flikkerende lantaarn dooft zijn licht. Dan klinkt een gitaar. De snaren vertolken hartgrondig liefdesverdriet. De ochtendstond is echter geen moment voor wrokkige gevoelens. De gezongen tekst spreekt van vergeving: “Ik zegen je ondanks het kwaad dat je me hebt aangedaan, zelfs als andere armen je strelen en omhelzen”. Aan het eind van de tekst vlieden deze vergevingsgezinde woorden naar de hemel omhoog en verbergen zich in een ster. Hoe poëtisch!

Deze tango stamt uit 1925. Uit diezelfde tijd is een uitvoering van Carlos Gardel, maar pas in 1947 werd dit lied opnieuw populair in de uitvoeringen van het orkest van Anibal Troilo (met Edmundo Rivero) en van het orkest van Osvaldo Pugliese (met Roberto Chanel). In 1951 nam Edmundo Rivero het nogmaals op met het orkest van Horacio Salgan (lees de pdf-aantekeningen van Gerard van Duinen bij dit nummer).

Volledige vertaling
Nummer