3 x Qué falta que me hacés

Dit nummer wordt hieronder vertoond in achtereenvolgens muziek, tekst en dans.

MuziekMiguel Caló & Armando Pontier
TekstFederico Silva
Jaar1962?
Tango.infohttps://tango.info/T0370614940
El Recodohttps://www.el-recodo.com/music?S=Que+falta+que+me+hac%C3%A9s
Todotangohttps://www.todotango.com/musica/tema/1606/Que-falta-que-me-haces/
N.B. Dit lied is volgens Tango.info in 1962 voor de eerste keer uitgevoerd. Dus het lied is uit 1962 of eerder.

Qué falta que me hacés

Je bent er niet! Ik zoek je en je bent er niet meer. De kwelling van het wachten doet meer en meer pijn…

Wat mis ik je, zo luidt de titel van dit dramatische liefdesverdriet-lied. De muziek begint dramatisch: pom, pom, pom, pom, …., pom, pom, pom, pom. Dan valt het orkest in en daarna de zanger: “Je bent er niet. Ik zoek je en je bent er niet meer”. De liedtekst beschrijft één grote kwelling: de geliefde wordt gemist, haar lippen, haar kussen. De uren duren, het wachten duurt lang, de nachten. Het lied eindigt met de hoop dat de geliefde ooit terugkeert en dat ze er dan beiden zullen zijn, beiden voor elkaar. Na de tekst gaat het orkest nog door: pom, pom, pom, pom, pom, …, pom, pom, pom, pom, als het kloppen van het bange liefdeshart.

Dit lied, in de uitvoering van Caló en Podestá zorgt altijd voor een prachtig dramatische climax in een tangosalon. Het wonder van dit nummer is niet alleen de schoonheid ervan of het drama, maar dat het uit 1963 komt. Immers, de gedanste tango beleefde zijn hoogtijdagen in de periode 1935-1955. Na 1960 sloten de salons en werd er nog maar weinig tango gedanst. Toch vormde Miguel Caló in 1961 het orkest “Miguel Caló y su orquesta de las estrellas“, met de bandoneons van Armando Pontier en Domingo Federico, de violen van Enrique Francini en Hugo Baralis, de piano van Orlando Trípodi en de stem van Raúl Berón en Alberto Podestá. Met veel succes trad het orkest trad op bij Radio El Mundo. Tussen 16 april en 7 juni 1963 werden twaalf nieuwe nummers opgenomen voor het Odeón-label, waaronder dit prachtige “Qué falta que me haces“. Dan was dan om naar te luisteren en niet meer om op te dansen? Bron: https://es.wikipedia.org/wiki/Miguel_Cal%C3%B3

Volledige vertaling

Fatima Vitale & Yerpun Castro: Que Falta Que Me Haces

Veel couleur locale in dit filmpje: Fátima Vitale danst met “onze” Yerpun Castro Qué Falta Que Me Hacés. Plaats en tijd: juni 2015, tangosalon De Plantage van Arjen Sikking en Marianne van Berlo, aan de Plantage Muidergracht in Amsterdam. Dat is dezelfde straat waarin ik jarenlang wiskunde gestudeerd heb, mij onbewust van het feit dat zich tweehonderd meter verderop een heel dansend leven afspeelde. Ondertussen bestaat deze locatie niet meer, het pand wordt verbouwd tot luxe appartementen. Arjen en Marianne zijn met hun salon verhuisd naar een locatie in de Watergraafsmeer. Ook de wiskundestudie is verhuisd, naar het Science Park in Amsterdam-Oost. Het orkest dat hier speelt is van Miguel Caló, de zang is van Alberto Podestá.

Percal

Je was amper vijftien jaar, dromend van lijden en liefde, naar het centrum te trekken, te slagen en de percalkatoen te vergeten.

De Nederlandse vertaling van de titel van dit lied is simpelweg: ‘Percal’, naar de katoensoort die heden ten dage verkocht wordt als luxe versie van katoen: percal. Damals in Argentinië was dat blijkbaar anders, want in dit lied is percal de stof van (armoedige) kinderkleding, van jurkjes die alleen jonge meisjes droegen. Percal is dus de stof van de herinnering, van de armoede en misschien ook wel van de onschuld. Het lied gaat over een persoon die zijn van-veraf-beminde jongedame met lede ogen ziet vertrekken. Zij slaagt erin los te komen van haar afkomst, van de percalkatoen. Maar het is niet eind goed, al goed. In het laatste couplet blijkt dat zij verre van gelukkig is en soms ook nog terugdenkt aan de percalkatoen/de onschuld van vroeger.

De tekst van deze tango is van de Argentijnse tangodichter en tekstschrijver Homero Aldo Expósito (1918-1987). Zijn broer Virgilio zette tientallen van zijn tangoteksten op muziek. Homero Expósito’s vernieuwing was het gebruik van het vrije vers. Als perfectionist herzag Homero zijn teksten ontelbare keren: “Ik wil gewoon niet dat een idioot me komt vertellen dat er een komma verkeerd staat“. De muziek van Percal is van bandoneonist, violist, dirigent en componist Domingo Federico (1916-2000). Samen met Homero Expósito produceerde hij verschillende tango’s, waaronder Al compás del corazón, Yuyo verde, Tristezas de la calle Corrientes, A bailar en Yo soy el tango.

Expósito had het vermogen om op bestaande muziek poëtische teksten te schrijven. Federico zei dat de dichter naar de muziek luisterde, vertrok en twee dagen later terugkeerde met de tekst. Tekst en muziek werden nog een beetje aangepast en het stuk was klaar. De oorsprong van Percal was een muzikaal idee van Federico, van atypische maten waarop Expósito de tekst bouwde. Daarin komt ook de percalkatoen terug – de goedkope stof waarmee waarmee bescheiden jonge vrouwen zich de onbereikbare luxe van een avondjurk verschaften. Hoewel het orkest van Caló doorgaans gearrangeerd werd door pianist Osmar Maderna, werd Percal rechtstreeks uitgevoerd door Federico. Het ging, met de stem van Alberto Podestá, in première in het Singapur-cabaret dat eigendom was van Caló, aan de Montevideostraat in Buenos Aires. Het nummer was meteen een succes. Enrique Santos Discépolo zei dat hij de tekst graag zelf had willen schrijven.

Vanaf 1943 werden tangoteksten door de militaire regering gecensureerd. Verboden werd het gebruik van lunfardo (het dialect van de straat), evenals elke verwijzing naar dronkenschap of uitdrukkingen die als immoreel of negatief voor de taal of voor het land werden beschouwd. Ook de tango Percal mocht niet op de radio worden uitgezonden vanwege de immorele strekking (sic). Nadat in 1946 Juan Perón tot president verkozen werd, ging de censuur nog gewoon door. Pas na een audiëntie bij Perón op 25 maart 1949 werd de censuur opgeheven; de president verklaarde niet op de hoogte te zijn van het bestaan ​​van de restrictieve richtlijnen. Nadien konden vele tango’s weer op de radio worden gespeeld, hoewel sommige stukken, zoals de tango Al pie de la Santa Cruz en de Milonga del 900, nog steeds werden uitgevoerd met aanpassingen in de delen met een politieke inhoud. Bron: https://es.wikipedia.org/wiki/Percal_(tango)

Volledige vertaling
Nummer 

Mamié Sancy & Felipe Zarzar: Percal

Een mooie interpretatie van Percal door Mamié Sancy en Felipe Zarzar. Prachtig gedanst: hij beheerst, ingetogen en met mooie passen, zij met elegante versieringen. En prachtige quebradas van hen samen. Voordat Mamié Sancy met Felipe Zarzar danste, danste ze met Carlitos Espinoza. Tegenwoordig danst ze met Javier Rodriguez en met Enzo Hoces. Plaats en tijd: Milonga del Ático, augustus 2010, Santiago, Chile. Het orkest dat speelt is van Miguel Caló, de stem is van Alberto Podestá.

Nummer 

Tabaco

En terwijl ik rook vormt de rook jouw figuur en in het aroma van de tabak bespeur ik uit de verte jouw parfum dat verhaalt van jouw vergetelheid en mijn waanzin.

Liefdesverdriet gesmoord in tabak, dat is de strekking van dit lied. In 1944, toen dit lied geschreven werd, rookte iedereen nog, en zéker alle minnaars en beminden. In de tekst roept de sigaretterook de verre, onbereikbare geliefde op. De ijle rookvormen doen de tekstdichter denken aan de vorm van zijn lief, de geur van de rook roept uit de verte haar parfum op. Het maakt haar tegelijkertijd dichtbij en veraf.

Dit lied is gebaseerd op de daadwerkelijke liefdesgeschiedenis tussen tekstdichter José María Contursi en de knappe Susana Gricel Viganó. Ze ontmoetten elkaar in Buenos Aires. Gricel woonde op dat moment in Córdoba. Ze vergezelde de zussen Gori en Nelly Omar – vriendinnen uit hun woonplaats Guaminí – naar een optreden van Nelly die zangeres was. Contursi, bijnaam Catunga, was een woest aantrekkelijke radiopresentator, zij een blondine met mooie trekken. Gricel’s veertien jonge jaren weerhielden haar er niet van om verliefd te worden op de 23-jarige Contursi. Dit alles gebeurde in het jaar 1934.

Vanwege de fysieke afstand tussen beiden en vanwege de persoonlijke omstandigheden van Catunga (hij was getrouwd en had een kind) was hun liefde onmogelijk. In 1942 schreef Contursi de tango Gricel die, met de stem van Francisco Fiorentino door Aníbal Troilo werd opgenomen. Het succes daarvan was het begin van een reeks prachtige tangos die Contusi baseerde op de onmogelijke liefde op zijn verre geliefde: Verdemar, La noche que te fuiste, Sin lágrimas, Quiero verte una vez más, Cosas olvidados, Tu piel de jazmin, Claveles blanco, , Por calles olvidadas, Cristal, Mi tango triste, Esta noche de copas, Vieja amiga, Y la perdí en ook deze tango Tabaco. Bron: http://tangosalbardo.blogspot.com/2012/09/tabaco.html

Volledige vertaling
Nummer 

Osvaldo Roldan & Anna Maria Ferrara, Tabaco

April 2015, we zijn in Salon Baires, Club Majestic Dance te Napels. Hier geven Anna Maria Ferrara en Osvaldo Roldan hun interpretatie van Tabaco. Prachtig gedanst, met ingewikkelde dingen die eenvoudig ogen. Anna Maria Ferrara is tango-docente in Rome die regelmatig Argentijnse maestros uitnodigt. Osvaldo Roldan is, hoe kan het anders, een Argentijnse meastro en wereldreiziger. De muziek die speelt is van het orkest van Miguel Caló, de zanger is Raúl Iriarte.

Nummer 

Después

Een in stukken gebroken lied dat nog steeds een lied is.

Een klassieker, dat is de tango Después. Prachtig simpele titel die niet eens zo makkelijk vertaalbaar is. Het betekent zoiets als: “Daarna”, Later of “En toen”. De context is uiteraard weer liefdesverdriet: wat er komt als de liefde over is. Erg duidelijk is de tekst niet: het is een impressionistische schets in de tinten zwart en somber. Laatste regel van het refrein: “Een in stukken gebroken lied dat nog steeds een lied is”. Prachtig: een verhaal over een gebroken liefde is nog steeds een verhaal waard.

Volledige vertaling
Nummer 

Trenzas

Vlechten die me vastbonden in het juk van je liefde, het bijna zachte juk van je lach, van je stem.

Trenzas, dat zijn vlechten. Vlechten van de afwezige, verdwenen geliefde. In de lange, dramatische tekst van dit liefdesverdriet-lied staan de haarvlechten van de geliefde symbool voor van alles: voor ketens van liefde, voor ketens van angst, meer in het algemeen voor de verwevenheid van het eigen leven met dat van een ander.

Volledige vertaling
Nummer 

Noelia Hurtado and Carlitos Espinoza – Trenzas

Bratislava, maart 2017: de onvolprezen Noelia Hurtado en Carlitos Espinoza interpreteren op het eerste lokale tangofestival de tango Trenzas. Mooi gedanst, prachtig stemmig in het gemoed van de muziek, heel muzikaal. Wat kan ik nog maar zeggen? Gewoon perfect! Het orkest is van Miguel Caló, de stem is van Raúl Iriarte.

Nummer 

El vals soñador

Hoe anders is alles als je je overgeeft aan het ritme van de wals.

Droomwals, zo heet dit lied dat handelt over de betoverende kracht van de wals. Vergeleken met de gemiddelde tangotekst is dit een vrij onschuldig liedje. De teneur: de wals betovert, de wals sleept je mee, de wals nodigt uit tot liefde. Laatste regel: “Alles is anders als je je ziel overgeeft aan het ritme van de wals” (todo es distinto si entrega su alma al ritmo del vals).

Volledige vertaling

Sebastián Achaval y Roxana Suarez – tango vals

Dit filmpje is een klasse-demo: op de muziek van El vals soñador (een wals) wordt de leerlingen getoond wat ze zojuist geleerd hebben. Prachtig gedanst door Sebastián Achaval en Roxana Suarez. Normaal kan ik Sebastián Achaval niet zo goed velen omdat hij te mooi danst, te ballroom, te showy. Deze demonstratie is functioneel en het resultaat is een mooi walsje. Met danspassen om van te leren. De muziek is van het orkest van Miguel Caló, de zang is van Raúl Berón.

Los despojos

Alleen de brokstukken blijven over, de scherven van jouw liefde en mijn liefde.

Het werkwoord despojar betekent roven of plunderen. En los despojos, dat betekent buit. De titel is lastig te vertalen, maar slaat op de liefde waarvan het liefdespaar in kwestie van beroofd is, waarvan alleen de brokstukken over blijven. Vrij vertaald: ‘De brokken‘, of nog vrijer: ‘De scherven‘. In de tekst komt de geliefde na jaren terug bij haar minnaar. Hij weet niet of zij er goed aan gedaan heeft terug te komen, hij voelt vooral de pijn, de scherven van een geroofde liefde.

Volledige vertaling
Nummer 

Roberto y Magdalena en Salon Canning

Op internet zijn er verbazend veel gedanste uitvoeringen te vinden van Los Despojos. Dit filmpje is een spectaculair onspectaculaire interpretatie van dit nummer: heel rustig gedanst, met veel stiltes en een paar kleine accenten. De tijd vliegt voorbij als je kijkt. Of zoals een bezoeker op Youtube schrijft: “This is superb. So simple – walking made exquisite. Breathe, wait, feel the floor, hold the embrace, keep the connection, stay cool, look hot. And here, you get the true feel of a typical night out made special at Salon Canning in Buenos Aires.” Wat kan ik hieraan toevoegen? Niets. De dansers zijn Roberto Zuccarino en Magdalena Valdez. De orkest is van Miguel Caló, met Raúl Iriarte als zanger. Plaats en tijd: Salon Canning in Buenos Aires, augustus 2014.

Nummer