Vida mia

Van de sterren die ik zie heeft zij er ééntje aangestoken.

Een superromantisch liefdeslied, dat is de tango Vida mia. Vida mia, “mijn leven” of beter: “mijn lief” is de aanspreekwijze voor de geliefde van de tekstdichter. In tegenstelling tot de meeste tangoliederen nu eens geen verhaal van verloren liefde, maar een hoopvollle tekst over een bloeiende liefde. In de tekst is hij, de dichter, op pad, ergens buiten in het veld. De zon schijnt en denkend aan haar schijnt de weg hem nog langer toe. Distels groeien en ver weg lonkt aan de hemel zijn liefde. Zo af en toe passeert hij een hem jaloersmakend nestje. In het refrein dat volgt zingt hij zijn geliefde toe die hij zo hevig mist: hij wil haar het liefst aan zijn zijde. In het laatste couplet wordt het donker. De schemering valt, er verschijnen sterren aan de hemel, steeds meer en meer. En van één van die sterren weet de dichter dat die aangestoken is door háár.

Het melodieuze Vida mía (“Jij bent mijn leven”) is een van de beroemdste composities van Osvaldo Fresedo. Zijn broer Emilio schreef de tekst. Osvaldo Fresedo werd geboren in een rijke familie in Buenos Aires, hetgeen zeker invloed heeft gehad op zijn muziek: zijn orkest, verfijnd en aristocratisch, was de favoriet van de hogere kringen. De buurt waarin hij opgroeide had echter ook invloed op hem. Toen hij tien was besloot zijn familie verrassend genoeg te verhuizen naar La Paternal, een nederige buitenwijk. Daar begon hij bandoneon te spelen en maakte hij kennis met de tango. Tijdens zijn carrière, de langste in de tangogeschiedenis (meer dan 1.250 opnames in 63 jaar), stond Fresedo bekend als El pibe de La Paternal, de jongen uit La Paternal. In tegenstelling tot sommige van zijn andere nummers zoals Arrabalero, die gaan over de strijd van het leven in de arrabales, de arme wijken rond Buenos Aires, is Vida Mia een regelrecht liefdeslied. Bron: https://www.tanguito.co.uk/tango-culture/tango-lyrics/tango-lyrics-vida-mi/

In 1933 bracht Osvaldo Fresedo de tango Vida mia in première met Roberto Ray als zanger. Vrijwel alle zangers die deel uitmaakten van Fresedo’s orkest hebben “Vida mía” gezongen, het was een niet te vermijden tango in het repertoire van de gevierde orkestleider. Carlos Gardel zou “Vida Mía” ook opgenomen hebben, ware het niet dat een vakbondsconflict dit verhinderde. In de jaren 1930 waren auteurs en componisten in Buenos Aires verdeeld. Er waren twee genootschappen die het recht op vertegenwoordiging en betaling opeisten, hetgeen voor onaangename situaties zorgde. Het kwam voor dat gebruikers van de muziek vaak niet wisten wie ze moesten betalen en dus niet betaalden, of alleen betaalden aan de organisatie die ze als eerste tegenkwamen. Uiteindelijk zouden de twee groepen hun krachten bundelen en ontstond SADAIC, de Sociedad Argentina de Autores y Compositores. Bron; http://www.tangobythesea.com/2016/05/vida-mia-my-love.html

Volledige vertaling
Nummer 

Maja & Marko – Vida Mia

September 2022, een workshop tijdens de Toronto Tango 8 Festival Marathon die plaatsvond in de Polish Combatants Hall, Toronto, Canada. Op de muziek van de tango “Vida Mia” demonstreren de onvolprezen Maja Petrović en Marko Miljević hetgeen ze behandeld hebbn in hun “Rolling in Turns”-workshop. De muziek die speelt is van het orkest van Osvaldo Fresedo, de stem is van Hector Pacheco.

Nummer 

Cordobesita

Mooie Cordobeaanse, mooi zoals jouw bergen, reikend naar de hemel op zoek naar zegen.

Lief klein liedje, deze tango met getiteld Cordobesita. Cordobesita betekent kleine Cordobeaanse. Cordoba is de hoofdstad van de gelijknamige Argentijnse provincie en ligt in de bergen ten noordwesten van Buenos Aires, zo’n 700 kilometer verderop. De Cordobeaanse uit de tekst is knap, met donkere ogen, zwart als haar haar. Ze is vol charme, net als de bergketens van Cordoba, en zo zuiver als de rivieren die uit de bergen neerwaarts kabbelen. Dat is alles, de tekst bestaat uit slechts twee coupletten van vier regels.

Volledige vertaling
Nummer 

Pablo Rodriguez y Noelia Hurtado – Cordobesita

Het is derde Kerstdag 2010 en we zijn in Amsterdam, bij het (helaas niet meer bestaande) Tangomagia Festival van Marijke de Vries. De nog jonge Argentijnse dansers Pablo Rodriguez en Noelia Hurtado treden op en interpreteren de lieflijke tango Cordobesita. De muziek die klinkt is van het orkest van Osvaldo Fresedo, de zanger is Roberto Ray.

Nummer 

Javier Rodriguez y Andrea Missé – Niebla del Riachuelo

Oktober 2011, we zijn bij de Farewell Milonga van het Sydney Tango Salon Festival. De maestros Javier Rodriguez en Andrea Missé interpreteren de prachtige tango Niebla del Riachuelo. Prachtig danspaar, prachtig gedanst. De muziek die speelt is van het orkest van Osvaldo Fresedo, de zang van Roberto Ray.

Dit dansje heeft evenwel een bitter randje: twee maanden later, op 2 januari 2012 zou Andrea Missé, ook wel bekend als La Princesa del Tango, tragisch omkomen in een auto-ongeval. Lees ook dit In Memoriam: https://fortnightlyreview.co.uk/2012/01/tango-star-andrea-misse-1976-2012/

Isla de Capri

Honinglippen die mijn lippen kusten, zonnige ogen die me deden dromen en de opwinding van haar zo wijze kussen die mijn ziel een lied ontlokte.

Capri is een eiland in de golf van Napels. Het is – in de zomer – een gewilde toeristische bestemming: kleurige, pittoreske vissersboten in helderblauw water, kleurrijke huizen tegen rotswanden, een perfecte setting voor een romantische love story. Precies zo’n liefdesverhaal speelt zich af in de tango Isla de Capri: een blauw landschap, overvloedig licht, het bedwelmende eilandparfum en honinglippen die elkaar zoet kussen. Helaas is de duur van de liefde niet langer dan die van een bloem. De liefde ging dus over, maar het lied is één groot, zoet herbeleven van deze (vakantie)liefde.

Isla de Capri is geen Argentijnse tango, maar een Europese. De componist Wilhelm Grosz (1994-1939) was een Oostenrijker. Deze muzikant, componist, pianist en dirigent, vluchtte vanwege de machtsovername door de Nazi’s in 1934 naar Engeland. Hij wist zijn aanzienlijke melodische gave te gebruiken bij het componeren van populaire liedjes, waarvan sommige internationale hits werden, waaronder “Het eiland Capri”. Zie deze non-tango versie van Greta Keller uit 1934, begeleid door Willy Grosz himself op de piano, of deze C’est a Capri van Tino Rossi (met dank aan Peter Kooijman). De klassieke composities van Wilhelm Grosz omvatten drie opera’s, twee balletten, toneelmuziek voor drie werken, partituren voor verschillende films, orkestwerken, een symfonische dans voor piano en orkest, kamermuziek, pianostukken en liederen. In het midden van de jaren negentig nam Decca-records zijn Africa-songs (1930) op, als onderdeel van een serie over “Enartete Musik” met als ondertitel: “Muziek onderdrukt door het Derde Rijk”. Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Wilhelm_Grosz

Volledige vertaling
Nummer 

Natasha & Haris – Isla de Capri

Natasha Lewinger en Haris Mihail dansen op het Tango Feast van Torquay, juni 2019. Ze interpreteren Isla de Capri. Prachtig gedanst. Een commentator op Youtube schrijft bij twee andere dansjes van hen diezelfde dag: “Un disfrute verlos bailar! Felicitaciones!” (Gefeliciteerd, een genot om hen te zien dansen). De muziek die speelt is van het orkest van Osvaldo Fresedo, de stem is van Roberto Ray.

Nummer 

Osvaldo Fresedo – Buscándote

Als een zwoele zomerbries op een terras aan zee, zo klinkt dit lied: prachtige melodie op een rustig swingende beat. In deze opname van Buscándote, een tango, is het orkest van Osvaldo Fresedo aan het werk te zien. Halverwege verschijnt Ricardo Ruiz, de estribillista (refrein-zanger). Prachtige en zeldzame beelden uit de gouden eeuw van de tango. Fresedo gebruikte in zijn orkest nogal wat atypische instrumenten, zoals een cello (midachter), cimbaal (een slaginstrument met snaren, mogelijk de “slagwerker” linksachter) en harp (eventjes in beeld op de voorgrond links). Ook een vibrafoon, schrijft één van de commentatoren op Youtube, maar die kan ik niet traceren. Of verwar ik deze met de cimbaal? En is Fresedo een van de bandoneonistas? De pianist (even zichtbaar rechtsachter de zanger) is mogelijk Lalo Scalise, componist en tekstschrijver van het nummer.

Osvaldo Fresedo (1897-1984) was componist en orkestleider, en met name zeer actief in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw, al is hij tot 1980 blijven spelen en opnemen. Fresedo’s handelsmerk: de elegante stijl van zijn orkestmuziek. Of zoals de website van tangobythesea schrijft in de toelichting bij ditzelfde nummer: As a composer, Fresedo was prolific and successful, usually superficial, but beautiful, so beautiful.

Nummer 

Federico Naveira y Ines Muzzopappa – O.Fresedo – Buscandote

Zagreb, december 2009. Federico Naveira en Inez Muzzopappa geven hun interpretatie van Buscándote. Het filmpje is misschien een beetje gammel en het begin wat aarzelend, maar het stel danst hier in een prachtige flow: alle passen zijn via een mooie cadencia met elkaar verbonden. Fijn klein gedanst, zonder uiterlijk vertoon en prachtig in de muziek. De stijl is op het nonchalante af, maar toch ook elegant, zoals het hoort bij de muziek van het orkest van Fresedo. Federico Naveira is de zoon van tangovernieuwer Gustavo Naveira en broer van Ariadna Naveira, de danseres die samen met Fernando Sanchez een bekend danspaar vormt. De muziek die klinkt is zoals gezegd van het orkest van Osvaldo Fresedo, de zangstem is van Ricardo Ruiz.

Nummer