Romance De Barrio – Sofía Aristarain

Práchtig gezongen door Sofia Aristarain, deze Romance de barrio, op de gitaar begeleid door Javier Lewkowicz. Met veel gevoel en rust. En een lekker “scheef” filmpje. Sofia Aristarain is zanger, componist, opgeleid als jazz-zangeres en tegenwoordig docent jazz-zang aan het Aldo Quadraccia Conservatory of Music in de plaats Lincoln, zo’n tweehonderd kilometer ten westen van Buenos Aires. In 2014 reisde ze gedurende drie maanden in het toeristische circuit van de stad Guiyang, alwaar ze optrad. Na die ervaring bracht ze in 2016 haar eerste solo-album “Songs of China” uit (luister op Spotify). Ze staat op het punt om in 2021 het tweede album uit te brengen. Bron: Linkedin-profiel Sofia Aristarain.

Pobre flor – Los Urano

Veel tangowalsjes zijn gemaakt voor twee stemmen. Deze droogkomische uitvoering van Pobre Flor is van Los Urano: Victor Rubén Urano en (denk ik zo) papá Urano. Op Youtube heeft Victor Rubén een Youtube-kanaal. Daar is behalve veel huisvlijt ook te zien dat ze af en toe samen optreden, onder andere op televisie. De laatste opname samen met zijn vader is uit 2018. Ik hoop maar dat het hem goed gaat.

Nummer 

Improvisación / Tabaco

Wát een heerlijk anarchistisch zootje dat hier improvisereert op Tabaco. Dit is een voor mij onverwacht treffen van zangeres Katy Campos en (rechtsonder in beeld) gitarist/zanger Juan Villareal, twee van mijn favoriete muzikanten. De ‘Catweazle’ op de bandoneon is Rodolfo Jorquera, een vaste partner in crime van Katy Campos. De gitarist naast Katy is Patricio Noé Crom, een vaste begeleider van Juan Villareal. Ik dacht dat Katy Campos uit Santiago de Chili kwam en Juan Villareal uit Buenos Aires, dus ik snap niet hoe en waar deze muzikanten elkaar getroffen hebben. Het filmpje is van een Chileens cultureel productiebureau, dus zal het wel in Chili wezen.

Nummer 

Isaac et Nora – Que Nadie Sepa Mi Sufrir – La Foule

Isaac en Nora zijn een getalenteerde broer en zus uit Quimper, Frankrijk. Oorspronkelijk zijn ze afkomstig uit Seoul, Zuid-Korea. Isaac (13 jaar) speelt trompet en drums. Nora (9 jaar) zingt veelal in het Spaans (met naar het schijnt een grappig accent). Ze bespeelt ook de accordeon, de ukelele en de electrische gitaar. Hun vader Nicolas begeleidt hen op gitaar, moeder Catherine filmt. Op Youtube hebben ze een kanaal dat veel bezoekers trekt, net als hun Facebook-pagina. Ze hebben al een eerste album uitgebracht: “Jazz (& Love) Studies“. Hun repertoire is voornamelijk gebaseerd op jazzstandards, maar ze spelen ook andere soorten muziek. Hier spelen ze de tango Que nadie sepa mi sufrir, met een uitstapje naar de Franse versie La foule.

Nunca tuvo novio – Silvina Hirsiger y Pablo Guzmán

Picture this: een oude vrijster zit in haar vrijgezellenflat driehoog achter boven haar beduimelde driestuiverroman te wenen over de prins op het witte paard die nooit kwam. Dit drama wordt prachtig bezongen door Silvina Hirsiger met gitaar-begeleiding van Pablo Guzmán. Wát een mooie uitvoering: je zou bijna denken dat de zangeres de oude vrijster is. Gelukkig voor haar is er die leuke gitarist en dat Corona-kitten. Silvina Hirsiger Grajovach (dus geen vrijster) is een zangeres uit Mar del Plata, met een eigen, bescheiden Youtube-kanaal. Pablo Guzmán is gitarist uit hetzelfde Mar del Plata. Met dank aan DJ Mariposita voor het tippen en inleiden van deze prachtige uitvoering.

Caserón de Tejas – Inés Cuello & Pablo Estigarribia

Het is 30 april 2020. Bijna overal in de wereld heerst het coronavirus, ook in Buenos Aires. Van de nood een deugd makend, treden hier Inés Cuello en Pablo Estigarribia gezamenlijk/gescheiden op met een mooie uitvoering van Caserón de tejas. Hoe ze dat doen weet ik niet, maar ik heb al meer van zulke filmpjes voorbij zien komen, van muzikanten die ruimtelijk van elkaar gescheiden toch samen muziek maken. Inés Cuello is een Argentijns tango- en folklorezangeres met een indrukwekkend cv op Todotango.com, Pablo Estigarribia is pianovirtuoos met een eigen website en meer dan acht platen. Voor zover ik kan zien, hebben ze niet eerder samengewerkt, althans niet op Youtube.

Las Bordonas interpretan Esta noche de luna

Oktober 2017. We zijn in de radiostudio van omroep La 2×4, bij het ochtendprogramma El Arranque (“De start”) van presentator Luis Tarantino. Het trio Las Bordonas speelt het romantische Esta noche de luna. Mooi gespeeld en vooral legato gezongen. Knap. Het gitaartrio bestaat uit Nacho Cedrún (stem en gitaar), Javier Amoretti (met pet, gitaar en muzikale leiding) , Martín Creixell (gitaar en guitarrón) en Chars Torrado (percussie). El Arranque is elke maandag tot en met vrijdag te beluisteren van 13 tot 16 uur Nederlandse tijd (het tijdsverschil met Buenos Aires is vier uur). Webstream: https://www.buenosaires.gob.ar/la2x4.

Junto a tu corazón por Los Castiellos

Prettig onversterkt optreden van vader Hernán en zoon Mateo Castiello. Hernán heeft als bijnaam “Cucuza“, dat is Lunfardo voor schedel, dus “Kale”. Uitgevoerd wordt het nummer “Junto a tu corazón“. Gewoonlijk treedt Hernán “Cucuza” Castiello op met microfoon en versterkers. Dan vind ik zijn stem blikkerig klinken, metalig. Hier treedt hij onversterkt op en vind ik zijn stem veel mooier klinken: zuiverder en waarachtiger. De sfeer van het filmpje draagt daar ook aan bij: het contact met het publiek is superdirect en de belichting zorgt voor een mooie samenzweerderige sfeer. Plaats en tijd: Zona Tango, 6 februari 2016, Buenos Aires, Argentinië.

Giovanna y Mario Nunez – Cada Vez Que Me Recuerdes

Extraverte dame met rood haar, deze uit Uruguay afkomstige Giovanna Nunez. Begeleid door (vader?) Mario Nunez zingt ze hier het prachtige Cada veze que me recuerdes, vooral toch bekend door de uitvoering van Troilo/Fiorentino. Dit filmpje is uit een optreden uit 2008, waarvan op Youtube meer videos te vinden zijn. Op Spotify vond ik nog een album uit 2010: Tangoxidado, volgens haar biografie op Todotango haar tweede. Deze biografie eindigt met “She […] tries to avoid an obvious repertoire and takes a risk in rescuing the great compositions not always duly spread. She presents them from a standpoint rather unconventional but with the clear purpose of not missing the “dirt” of the genre. Tango, according to her, can be anything, but never light.”

Te aconsejo que me olvides – Mario Cárdenas

Vreemde vogel, deze Mario Cárdenas. Raar typetje, gekke stem en dan dat haar. Is dat wel echt? Zijn Facebook-pagina (3000 likes) komt mij ook een beetje verwarrend over. Is dit toneel, camp? Ik ben er nog niet uit, zie ook dit televisieinterview. Mario Cárdenas doet graag alsof hij ooit met de grote tango-orkesten heeft opgetreden, maar dat is spel. Toch lijkt me zijn interpretatie van Te aconsejo que me olvides oprecht en doorleefd. Echt mooi is het niet, maar mooi lelijk kan soms ook mooi zijn.

Pedacito de cielo – De los Dos Tango Dúo

Het Argentijnse De Los Dos tangoduo maakt leuke, stemmige filmpjes. Zang: Sabrina Bolo en gitaar en arrangementen: Pol Forastiero. Hier zingen en spelen ze Pedacito de cielo. Prachtig gezongen, de vogeltjes hoor je er doorheen fluiten. Het filmpje is blijkbaar opgenomen in een tuin, een tuin met een hek dat je in de ruiten weerspiegeld ziet. De tekst gaat, niet geheel toevallig, over een tuin, een hek en een stukje hemel (ook zichtbaar in de weerspiegeling). Knap bedacht en uitgevoerd en, blijkens die afgesneden voeten, ook zelf opgenomen. De Los Dos tango-duo heeft een album op Spotify (Pase nomás), een Youtube-kanaal en een Facebook-pagina. Hun laatste daar aangekondigde optreden dateert evenwel uit 2017.

Maria Graña canta ‘Malena’

Van deze uitvoering van ‘Malena’ van María Graña krijg ik tranen in mijn ogen, iedere keer weer. Prachtig gezongen. Een zuivere expressie, naturel en invoelend. Emotionante, zeggen de Italianen. Mooi die vier mensen bij elkaar, zo eenvoudig, zo zonder opsmuk in die radiostudio van La2x4 in Buenos Aires. Het filmpje is in het programma van presentator Anselmo Marini, juni 2013. Prachtig gitaarspel trouwens van Esteban Morgado. Het enige storende element is het geluid van de plastic snaren van de gitaar, maar dat heb ik van Gerard van Duinen. Het schijnt dat alle gitaristen in Argentië op nylon snaren spelen, en niet op metalen, zoals bij ons.

Nummer 

Silueta Porteña – Martin Piñol

El Rancho de Julio Flores is een etablissement op het platteland in de provincie Buenos Aires, ergens tussen Bahia Blanca en de hoofdstad Buenos Aires. Hier wordt elk jaar carnaval gevierd met veel chamamé, een bepaald soort Argentijnse volksmuziek met erg aanwezige accordeons. Hier is het maart 2016, dus het carnaval is al weer voorbij. Dit filmpje toont een meer traditionele muziekavond met lange tafels, wijn en cola. Fijne, gemoedelijke sfeer. De zanger is Martin Piñol, de Elvis Presley van de tango uit Rosario. De gitaristen worden aangevoerd door Toti Aguilar, een bekendheid in de wereld van de chamamé. Zie dit filmpje voor een andere uitvoering van ditzelfde nummer, eveneens door Martin Piñol en Toti Aguilar.

Ventarrón – Noches de Bohemia

Roberto Gorga is, zo begrijp ik, een Argentijns zanger. Aan zijn keukentafel in Mar del Plata (een stad aan de kust, 400 km zuidelijk van Buenos Aires) verzamelt hij zijn vrienden en maken ze muziek. Let op de wijn, vlees en brood op tafel, maar ook op de boiler, de teilen, de afvalemmer in de achtergrond. Niks geen bling, bling, gewoon púre gezelligheid. Roberto Gorga is zelf niet in beeld, maar zie deze video.  De gitarist op de rode stoel (de ‘Kees van Kooten’) is Cachito Rodriguez (’El ángel de la guitarra’). De andere gitarist heet Fernando Fernández en de naam van de zanger is Martín Rivé. Het geluid van die laatste is in de geest van het lied: een krachtige wind (Ventarrón betekent wervelwind).

Nummer 

Como dos extraños por Lua Duo

Een intieme locatie voor een intiem lied. Geen idee waar dit is: zo te zien een tuin of een binnenplaats ergens in Buenos Aires. Hoe dan ook: vanuit deze binnenplaats geeft Lua Dúo een prachtig gevoelige interpretatie van Como dos extraños. Lua Dúo zijn Sabrina Hoffmann (zang) en Lito Velazco (gitaar). Beiden zijn beroepsmuzikanten in Buenos Aires, treden op en geven les.

‘Mariposita’ por Duo Cottet Saidón

Mariposita is een tangolied waarvan op internet meer muzikale uitvoeringen te vinden zijn dan gedanste. Misschien omdat het nummer te romantisch klinkt, te zoet voor een tango? Alleen de (instrumentale) uitvoering van Tanturi uit 1947 wordt in de salons regelmatig gedraaid. Hoe dan ook, keus genoeg wat betreft moderne, naoorlogse muziek. Hier is het 2015. We zijn op een balkon ergens in Buenos Aires (let op het droogrek voor de was). Dit is het decor voor een prachtig lied. Dúo Cottet Saidón speelt het romantische, hopeloos-droevige Mariposita. Mooi! Het duo, stem: Valentina Cottet, gitaar: Juan Saidón, heeft een EP gemaakt met vier tangoliedjes en is daarmee te vinden op Spotify. Luisteren dus!

Nummer